ชีวิตกลัวตาย”ทันทีที่เสียงออกมา เสียงฟ้าร้องก็ระเบิดเหนือศีรษะบนท้องฟ้าที่อึมครึม ความรู้สึกหนาวเย็นและชื้น แผ่กระจายออกมา และจากนั้นก็มีฝนตกหนักในที่สุดฝนก็ตกลงมาเม็ดฝนก้อนโตตกลงมาบนใบหน้าของเขา มันเย็นจนเจ็บปวดในชั่วพริบตา นํ้าฝนก็นองทั่วทั้งพื้นดินเฉินเสียนยังคงมึนงงเล็กน้อย ไม่รู้ว่าเป็นฝนที่เพิ่งตกมาหรือสิ่งที่เขาพูด และกล่าวว่า “ใครบอกว่าท่านเป็นคนที่รักชีวิตกลัวตาย?”ฉินหรูเหลียงหันกลับอย่างเย็นชา ถอดเสื้อคลุมออกอย่างรวดเร็ว กางมันบนศีรษะของเฉินเสียนแล้วกล่าวว่า “เร็วเข้า ท่านอยากเปียกฝนหรือ?”เฉินเสียนกลับมารู้สึกตัวและวิ่งไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วร่างกายของฉินหรูเหลียงต้องเผชิญกับสภาพอากาศที่ฝนตกชุก และเสื้อในมือของเขาได้ติดตามเฉินเสียนไปทุกย่างก้าว ปกป้องเธอจากฝนที่ตกหนักแม้ว่าฝนจะมาช้า แต่ก็มาแรงมากเช่นกัน575
ฝนหนาและตกหนัก บังตาเหมือนม่านลูกปัดคริสตัล บดบังทัศนวิสัยให้กลายเป็นสีขาวกว้างใหญ่ไพศาล มีเพียงโครงร่างที่หยาบๆ เท่านั้นที่มองเห็นได้ฉินหรูเหลียงหายใจเฮือกหนึ่งก็วิ่งกลับไปในเรือน กล่าวว่า “รีบเข้าไปในห้อง”เฉินเสียนไม่ชักช้า วิ่งเข้าใต้ชายคาและยืนอยู่หน้าประตูของซูเจ๋อประตูห้องยังคงปิดอยู่เหมือนเมื่อเธอจากไป เพียงต้องผลักมันให้เปิดออกก่อนที่เธอจะผลักประตูเข้าไป เธอก้มศีรษะและเขย่าหยาดฝนบนชุดของเธอและพบว่ามีจุดที่เปียกบนร่างกายของเธอน้อยมาก มีเพียงความชื้นของฝนเพียงเล็กน
