เจ๋อเรียบเฉย เอ่ยเหมือนคุยกันทั่วไป “รู้ผิวเผิน ทำให้แม่ทัพต้องขำเสียแล้ว ไม่งั้นคงไม่ตกอยู่ในสภาพตอนนี้ แม่ทัพฉินเชิญนั่ง”คนไข้ทั้งสองนั่งในห้องอย่างสงบเยือกเย็นฉินหรูเหลียงพูดเสียงเย็นเยียบ “รู้เพียงผิวเผิน? ข้าได้ยินแม่ทัพใหญ่แห่งแคว้นเย่เหลียงกล่าวว่า รอยแผลบนกายมือสังหารพวกนั้นน่าสยดสยองมาก ท่านไม่ได้รู้เพียงผิวเผิน”ซูเจ๋อยิ้มชั่วครู่ ยังคงไม่สะทกสะท้าน “ตอนนั้นตกอยู่ในเหตุคับขัน อาจเก่งเกินปกติ ซึ่งถ้าเกิดช้าไปเพียงหนึ่งก้าว องค์หญิงต้องประสบภัยอันตรายเป็นแน่”เฉินเสียนอยู่นอกประตูไม่ได้เข้าไป ประตูที่เปิดไว้ด้านหนึ่งไม่เป็นอุปสรรคต่อเธอที่จะได้ยินบทเสวนาของทั้งคู่เลยเธอหรี่ตามองแสงอาทิตย์ยามเช้าในลานบ้านอย่างล่องลอยฉินหรูเหลียงเงียบไปชั่วครู่ จากนั้นก็กล่าวอีกว่า “คืนเทศกาลไหว้พระจันทร์ผู้ที่อยู่กับเธอคือท่านใช่หรือไม่?”ซูเจ๋อไม่ตอบ เพียงยักคิ้วเล็กน้อยอย่างไม่กระอักกระอ่วน
543
