“สอนให้เขารู้วิธีการหาผลประโยชน์ยิ่งใหญ่ให้แก่อาณาจักรโดยที่สูญเสียค่าใช้จ่ายให้น้อยที่สุด”ซูเจ๋อยิ้มอย่างไม่มีอะไรเกิดขึ้นแล้วพูดว่า“อย่าคิดแต่จะทำสงคราม การยึดครองดินแดนนั้น เห็นได้ชัดว่ายังมีวิธีอื่นๆที่ทำให้เกิดสันติภาพได้อีกมากมาย”“นึกไม่ถึงว่าเขาจะฟัง?”“ทำไมจะไม่ฟัง ถึงอย่างไรนั่นมันก็เป็นเรื่องของผลประโยชน์ต่ออาณาจักร”เฉินเสียนไม่ได้ถามอะไรมาก เธอไม่ได้ดื้อรั้นที่จะถามให้รู้แน่ชัดเมื่อไรที่ซูเจ๋อควรจะบอกเธอก็คงจะบอกเธอเองเพียงเธอไม่รู้ว่าต้องรอให้ผ่านไปอีกนานสักเท่าไร แล้วก็ไม่รู้แน่ชัดว่าสถานการณ์จะมันเป็นอย่างไรซูเจ๋อพาเธอไปส่งที่หน้าประตูห้อง มองเธอเข้าไปในห้องแล้ว จึงค่อยหันหลังเดินออกไปตอนที่อยู่ในคุกนั้นไม่ได้นอนพักผ่อนที่ดี เวลานี้กลับมาอยู่ในห้องที่ถูกเตรียมไว้ให้เฉินเสียน เฉินเสียนวางศรีษะลง ไม่นานก็หลับไปนอนหลับจนถึงฟ้าสว่างจนกระทั้งช่วงเวลาที่ซูเจ๋อกับจักรพรรดิเย่เหลียงได้ลงนามสนธิสัญญากันเฉินเสียนยังอยู่ในห้วงความฝัน458
ต้าฉู่กับเย่เหลียงได้ลงนามสัญญาสันติภาพกันอย่างเป็นทางการ ต้าฉู่ยอมยกสามคูเมืองให้แก่เย่เหลียงไม่รู้ต้นสายปลายเหตุว่าเหตุใดในจำนวนขุนนางชั้นผู้ใหญ่ของเย่เหลียงนั้นจึงทำหน้าไม่พอใจ กับสนธิสัญญาระหว่างต้าฉู่กับเย่เหลียงเป็นอย่างมากเดิมทีเย่เหลียงไม่ตกลงกับข้อเงื่อนไขของต้าฉู่ แต่ไม่รู้ว่าทำไม จักรพรรดิพวกเขาถึงได้เปลี่ยนใจกะทันหัน แล้วตกลงยอมรับเงื่