ูเจ๋อพูด “แต่ข้าไม่มีอะไรให้เจ้ากิน หรือว่าเจ้าจะกัดข้าสักสองคำ อาจจะคลายหิวได้ ”เฉินเสียนเผลอยิ้มออกมาอย่างช้าๆ ดึงแขนเสื้อของซูเจ๋อขึ้นอย่างไม่เกรงใจกัดไปที่มือเขาสองคำ440
เมื่อเธอสงบนิ่งลง เพิ่งนึกขึ้นได้ว่า ตอนนี้พวกเขาอยู่ในคุกกัน แล้วฉินหรูเหลียงก็อยู่ห้องขังด้านข้างไม่ถึงสองวัน องค์จักรพรรดิเย่เหลียงก็ได้รับจดหมายจากเป่ยเซี่ย หลังจากที่เมื่อเขาจะเปิดอ่านจดหมายสีหน้าก็เปลี่ยนไปอย่างเคร่งขรึมเย่เหลียงกับเป่ยเซี่ยนั้นแตกต่างกันราวกับฟ้าและดิน แล้วก็ไม่ใช่เพื่อนบ้านที่ดีต่อกัน จะไม่เขียนมาโดยไม่มีเหตุผลแน่นอนเวลานี้สิ่งที่ทำให้สามารถยื้อความสัมพันธ์ระหว่างเป่ยเซี่ยได้นั้น มีเพียงแค่องค์หญิงจิ้งเสียนเฉินเสียนไม่รอให้องค์จักรพรรดิเย่เหลียงโกรธแล้วมีรับสั่งมาจับตัวเธอกับซูเจ๋อไปสาดเลือดเพื่อไปปลุกใจสามเหล่าทัพหรอก ราชนิเวศน์ส่งนางกำนัลมาเพื่อรับเฉินเสียนออกไปด้วยตัวเองทันใดนั้นเฉินเสียนก็เข้าใจในคำพูดของซูเจ๋อที่ว่า “รอ” นั้นมันแฝงถึงอะไรเมื่อเห็นนางกำนัลมาทำความเคารพ ก็รู้เลยว่านางกำนัลมารับองค์หญิงออกจากคุกเพียงคนเดียว เฉินเสียนกลับไม่รีบร้อนเธอนั่งอยู่ข้างกายซูเจ๋ออย่างใจเย็นแล้วพูดว่า “ถ้าข้าได้ออกไปคนเดียว แล้วทูตของข้าเมื่อไรจะได้ออก？”นางกำนัลพูด “องค์จักรพรรดิสั่งให้บ่าวมารับองค์หญิงจิ้งเสียนเพียงคนเดียวนอกเหนือจากนั้นต้องรอให้องค์จักรพรรดิมีรับสั่งลงมา”เฉินเสียนพูด “ข้ากับท
