ล้วด้านนอกมีทหารอารักขากลุ่มหนึ่งเข้ามา ชั่วประเดี๋ยวเดียวก็ควบคุมตัวซูเจ๋อกับเฉินเสียนไว้ท่านแม่ทัพเดินมาค้นหา เป็นเช่นนั้นจริงเขาค้นหาหนังสือสัญญาที่มีตราลัญจกรประทับของต้าฉู่เจอในอ้อมอกของซูเจ๋อแต่พอเปิดดู ก็ชะงักงันอึ้งคาที่426
หนังสือสัญญาลอกแบบไว้เรียบร้อยแล้ว ตัวขาวตัวดำเขียนไว้อย่างชัดเจน ต้าฉู่ยินยอมมอบดินแดนให้เย่เหลียงเพียงสามคูเมืองซูเจ๋อหัวเราะ แล้วกล่าวขึ้นว่า “ทำให้ท่านแม่ทัพผิดหวังแล้ว หากว่าด้านบนนี้แก้ตัวหนังสือ เช่นนั้นหนังสือสัญญานี้ก็จำใจต้องเป็นโมฆะเสียแล้ว”เฉินเสียนกล่าวว่า “ตามความเป็นจริง ต้าฉู่ไม่ได้แพ้โดยสิ้นเชิง เพียงแต่เพราะว่าท่านแม่ทัพใหญ่ของต้าฉู่ของข้าพลาดท่าเสียทีชั่วขณะ ตกหล่นลงมาอยู่ในมือของพวกท่าน ถึงได้กลายเป็นสถานการณ์เช่นนี้ ท่านแม่ทัพใหญ่อยู่ในคุกของพวกท่านเย่เหลียง ได้รับการลงโทษที่โหดร้ายทารุณเช่นใด พวกท่านควรจะรู้ชัดเจนกว่าพวกข้า อนาคตเขายังสามารถทำการสู้รบได้หรือไม่ หรือว่าไม่รู้เรื่องราวสถานการณ์เลย เช่นนั้นพวกเราต้าฉู่ใช้สามคูเมืองมาแลกเปลี่ยนชีวิตท่านแม่ทัพที่มีลักษณะเหมือนผู้พิการไร้นํ้ายา พวกท่านยังรู้สึกเสียเปรียบหรือ?”องค์จักรพรรดิเย่เหลียงกล่าวว่า “ควบคุมตัวพวกเขา ไปคุมขังให้ข้า！สามคูเมืองจิ๊บจ๊อย ไม่จำเป็นต้องให้ต้าฉู่มอบให้ ข้าจะเอากลับมาทีละคูเมือง！วันที่เปิดฉากทำสงคราม ข้าจะนำเลือดของพวกเขาทั้งสองคนนี้ปลุกเร้าสามเหล่าทัพ！”ชัด
