่างพอที่จะทำได้ซูเจ๋อสีหน้าเรียบเฉยกล่าวว่า“นี่เป็นเรื่องของต้าฉู่ หวังว่าทุกท่านจะไม่เข้ามายุ่ง”เขาเป็นทูตมาจากต้าฉู่ ทหารอารักขาไม่สามารถใช้ดาบหรือกริชทำความรุนแรงกับเขาได้ ต่างฝ่ายต่างไม่ยอมอ่อนข้อกันอยู่สักพัก และไม่รู้ว่าควรจะทำอย่างไรดีจ้าวเทียนฉีเห็นสถานการณ์ ชัดเจนว่าไม่ได้มีความมั่นใจเช่นเมื่อครู่นี้แล้วกล่าวขึ้นว่า“ท่านจะทำสิ่งใดเล่า?”เฉินเสียนราวกับจะยิ้มก็ไม่ยิ้มใช้นิ้วมือเขี่ยเกลี่ยดาบเล่มนั้นเล่น กล่าวขึ้นว่า“บางทีเวลานี้ข้าควรจะทำเหมือนกับคนชั่ว เอาทุกเรื่องราวไม่ให้ตกหล่นมาอธิบายทำอย่างละเอียด หลังจากนั้นค่อยชื่นชมปฏิกิริยาของท่าน”“หากท่านกล้าสังหารข้า องค์จักรพรรดิไม่มีทางปล่อยท่านแน่！”ฉินหรูเหลียงที่หลับตาพักผ่อนมาตลอดเวลานี้ลืมตาขึ้น หันมองไปทางด้านนั้นเขาไม่อยากจะเชื่อชั่วขณะ ว่าเฉินเสียนจะสามารถสังหารจ้าวเทียนฉีได้จริงแม้ว่าจ้าวเทียนฉีอวดดีบ้าระหํ่าอย่างมาก แต่อย่างไรเขาก็เป็นแม่ทัพใหญ่เจิ้นหนาน เฉินเสียนฆ่าเขาต้องเป็นเรื่องใหญ่แน่418
แต่เวลานั้น เท้าข้างหนึ่งของเฉินเสียนพันม้วนโซ่เหล็กของจ้าวเทียนฉีอยู่ทำให้เขาไม่มีทางหลบหลีกได้ ดาบที่อยู่ในมือเธอหันไปทางตัวจ้าวเทียนฉีทะลวงเข้าไปด้านในอย่างไม่ลังเลใจเลยแม้แต่น้อยหัวเราะเยาะเย้ยออกมาทันทีตามมาด้วยเธอกล่าวพูดเสียงแผ่วเบาว่า“ท่านมีสิทธิอะไรมารู้สึกว่าข้าไม่กล้าล่ะ ถึงอย่างไรก็ไม่มีผู้ใดรู้ ศีรษะเหล่านั้นที่แขวนอย
