ุกหางคิ้วบนดาบนั้นยังมีเลือดหยดเงาของเฉินเสียนสาดสะท้อนอยู่ที่ฝาผนังมืดสลัว ราวกับคุกนี้มีเงาภูตผีเธอหันขวับจ้องมองฉินหรูเหลียงทันที กล่าวเสียงแผ่วเบาว่า“ต้าฉู่ไม่สามารถใช้เจ็ดคูเมืองมาแลกกับชีวิตของพวกท่านสองคนได้ เพราะฉะนั้นมีเพียงท่านเดียวที่จะได้กลับไป ข้าทำการเลือกแล้ว เขาตาย ท่านมีชีวิตรอด”แววตาเธอว่างเปล่าไม่ไหวติง ทำให้ฉินหรูเหลียงสัมผัสได้ถึงความเยือกเย็นในกระดูกของเธอบนพื้น จ้าวเทียนฉีตายแล้ว420
ตั้งแต่เขากล้าตบตีเธอบนโต๊ะอย่างไร้ยางอายนั้น ก็ลิขิตไว้แล้วว่าเขาต้องเป็นผู้ที่ตายเลือดสีแดงสดยังคงไหลออกมาจากร่างกายเขา แต่ทว่าไม่นานก็เกิดการแข็งตัวตอนที่เฉินเสียนออกมาจากในห้องขัง ซูเจ๋อกล่าวอย่างเป็นกันเองกับผู้คุมว่า“ไปตักนํ้ามาหน่อยสิ”ในห้องสอบสวนมีนํ้า เพื่อใช้สาดนักโทษให้ตื่นนํ้านั้นเย็นเฉียบเป็นอย่างมากตอนเฉินเสียนใช้สองมือแช่ลงไปล้างคราบเลือด สมองยิ่งกระปรี้กระเปร่ามากซูเจ๋อกล่าวว่า “อาเสียน ไม่จำเป็นต้องให้สองมือของตัวเองเปื้อนอาบไปด้วยเลือดนะ”เฉินเสียนล้างมือเป็นเวลานาน เปลี่ยนนํ้าแล้วไม่กี่กะละมัง จนตอนที่ในนํ้ามีไม่มีสีแดงของเลือดอีกเธอกล่าวขึ้นว่า“ข้ารู้ว่าตัวข้ากำลังทำสิ่งใดอยู่”ก่อนที่จะกลับไปที่โต๊ะเจรจา ผู้คุมได้กราบทูลรายงานเรื่องราวภายในคุกตั้งนานแล้วองค์จักรพรรดิเย่เหลียงกับกลุ่มขุนนางชั้นผู้ใหญ่เลยไม่ได้มีความตื่นตระหนกพวกเขาจับเป็นจ้าวเทียนฉีอย่างยากลำบาก
