้า กล่าวอย่างเรียบเฉยว่า“เป็นข้าจริง ข้าได้รับคำสั่งให้มาพาซากกระดูกท่านแม่ทัพกลับเมืองหลวง จะคิดที่ไหนกันเล่าว่ามาได้ครึ่งทางถึงรู้ท่านแม่ทัพไม่เพียงแต่ยังไม่ตาย และยังเป็นเชลยศึกของเย่เหลียงด้วย”“เช่นนั้นท่านคงผิดหวังมากแน่ๆ”เฉินเสียนลุกขึ้นแล้วกล่าวว่า“ยังพูดเรื่องผิดหวังไม่ได้หรอก ถึงอย่างไรข้าก็ไม่ได้คาดหวัง ข้าเพียงแค่ได้รับคำสั่งให้มาจัดการภารกิจ รอเจรจาสงบศึกเรียบร้อยแล้ว จะได้นำท่านแม่ทัพกลับต้าฉู่”พูดจบ เฉินเสียนไม่ได้รั้งรอมาก เธอหมุนตัวเดินออกจากคุกเพียงแต่มีชีวิตอยู่ก็ดี ไม่ได้เสียเวลาเปล่าที่มา409
กำลังจะเดินออกจากประตูคุก ก็เห็นผู้คุมคนอื่นๆยกอาหารมาผู้คุมที่อยู่ด้านข้างดึงแขนเสื้อขึ้น ราวกับว่าต้องการกรอกอาหารให้กับฉินหรูเหลียงอีก เพื่อที่จะประคับประคองชีวิตเขาตอนที่ผู้คุมยกอาหารผ่านเฉินเสียนไป ไม่มีอุณหภูมิความร้อนเลย กลับคิดไม่ถึงว่าจะมีกลิ่นเน่าบูดเย็นชืดลอยฟุ้งเข้าในจมูกของเฉินเสียนประสบการณ์กินข้าวเหม็นเน่าบูด เมื่อก่อนเฉินเสียนก็มี เพียงแต่คาดไม่ถึงว่าวันนี้ก็วนมาถึงประสบการณ์ของฉินหรูเหลียงแล้วผู้คุมกำลังจะเริ่มกรอกปากเขา เฉินเสียนขมวดคิ้วแล้วกล่าวออกมาทันทีว่า“พวกเจ้าคิดจะให้เขากินสิ่งนี้หรือ?”ผู้คุมกล่าวว่า “เขาคือเชลยศึก มีข้าวให้เขากินก็ไม่เลวแล้ว หรือว่ายังต้องการอาหารที่เลิศรสโออ่ามาปรนนิบัติเล่า?”“แต่เขาคือท่านแม่ทัพของต้าฉู่นะ”“ท่านแม่ทัพของต้าฉู่แล้ว
