ียกร้องนี้น่าจะไม่เกินไปไหม เดิมทีเชลยศึกก็เป็นเงื่อนไขหนึ่งในการเจรจาสงบศึก แต่ทว่าตอนนี้เย่เหลียงไม่ยินยอมให้ข้าพบเจอ ไม่ใช่ว่าพวกข้าไม่มีความจริงใจ แต่กลับเป็นเย่เหลียงเองที่ไม่มีความจริงใจ”“พวกข้าพูดว่าพวกเขามีชีวิตอยู่ก็คือมีชีวิตอยู่”“เช่นนั้นข้าไม่เห็นกับตาตัวเอง หากลงลายลักษณ์อักษรในหนังสือสัญญาแล้วเพิ่งจะพบว่าพวกเขาอาการร่อแร่ใกล้จะหมดลมหายใจเหลือเพียงลมหายใจเฮือกสุดท้ายไม่สามารถช่วยชีวิตกลับมาได้แล้ว จะทำอย่างไร?”องค์จักรพรรดิเย่เหลียงนวดคลึงหว่างคิ้ว ชัดเจนว่าถูกการถกกันเป็นเวลานานของพวกเขาทำให้หงุดหงิดเล็กน้อย กล่าวถามขึ้นว่า“องค์หญิงจิ้งเสียนอยากจะเจอที่นี่ หรืออยากจะไปเจอในคุก?”เฉินเสียนกล่าวอย่างเย็นชาว่า“หิ้วคนมาที่นี่ยุ่งยากแค่ไหนกันล่ะ ไม่ดีเท่าหม่อมฉันไปดูที่คุกเองหรอกเพคะ”สถานการณ์ในคุกเป็นอย่างไร หากเธอไม่เห็นกับตา ก็จะยังไม่รู้เลยว่าขุนนางชั้นผู้ใหญ่กลุ่มนี้ปิดปังความจริงอย่างไรกันหากสถานการณ์ยํ่าแย่ ก็ยังเอามาเป็นข้อแก้ต่างต่อรองได้ต้าฉู่ยินยอมคืนสามคูเมืองที่สมัยนั้นเอาของเย่เหลียงมา ตอนนี้ยังไง ไม่เพียงแต่ห้าคูเมืองที่เย่เหลียงไม่ยินยอมเอา ยังมีเงื่อนไขที่มากขึ้นคือต้องการเจ็ดคูเมือง403
ตอนนี้เฉินเสียนคิดเพียงหนึ่งเดียวเท่านั้นคือรออีกสักพักหนึ่งเธอจะต่อรองอย่างไรเธอเพียงอยากให้ซูเจ๋อสะบัดหลุดพ้นสภาพการณ์สองอย่างที่ลำบากนี้ได้ และที่ดีที่สุดสามารถใช้สามคูเม
