บวมแต่เนิ่นๆ”ซูเจ๋อกล่าว “หากไม่อยากออกมา ข้าเข้าไปก็ได้”ซูเจ๋อยืนรออยู่ด้านนอกสักพัก เห็นเฉินเสียนไม่มีทีท่าใดๆจึงยกมือเตรียมผลักประตู สำหรับเขาแค่เพียงใช้แรงเล็กน้อยก็สามารถพังตัวล็อคประตูได้อย่างสบายๆ ไม่ได้หนักหนาสาหัสเลยพึ่งเตรียมทำท่า เฉินเสียนก็รีบลงจากเตียงแล้วเปิดประตูโดยไวชั่วอึดใจเดียวก็ไร้สุ้มเสียง331
มุมปากเฉินเสียนบวมบ้างแล้ว เธอรู้ว่าสภาพตัวเองในยามนี้ยํ่าแย่เพียงใด จึงไม่มองสีหน้าซูเจ๋อเลย แค่เอื้อมมือกล่าวว่า “นํ้าแข็งล่ะ ข้าจะประคบเอง”ซูเจ๋อมองใบหน้าด้านข้างของเธอด้วยแววตายากจะหยั่งถึง เขาอยากไปจับดูแต่ข่มกลั้นความรู้สึกอย่างสุดพลัง พลางเอ่ยปากพูด “ข้านำนํ้าแข็งมาเอง ท่านอยากประคบเองก็ไปหานํ้าแข็งเองสิ”เฉินเสียนได้ยินก็หงุดหงิด “คนถูกตบคือข้า ท่านตามใจข้าหน่อยไม่ได้หรือ?”ซูเจ๋อกล่าวด้วยความจริงจัง “ท่านโดนตบเพราะเชื่อคำข้า ข้าควรรับผิดชอบ”“ข้าอยากอยู่คนเดียว”“เช่นนั้นจะคิดฟุ้งซ่านง่าย ข้าไม่ให้ท่านมีโอกาสนั้น”เฉินเสียนกล่าว “ท่านเอ่ยตรงขนาดนี้ ข้ายังมีทางเลือกอีกหรือ?”ซูเจ๋อจึงกล่าวว่า “ท่านยังเลือกได้ว่าจะประคบในห้องหรือนอกห้อง”เฉินเสียนยังไม่อยากอยู่กับซูเจ๋อในห้องตามลำพัง จึงเดินผ่านเขาไปยังด้านนอกทั้งสองนั่งตรงระเบียงด้านหน้าประตูซูเจ๋อขยับเข้าใกล้เล็กน้อย มือข้างหนึ่งจับคางเฉินเสียนขึ้น ส่วนอีกข้างก็ใช้นํ้าแข็งที่มีผ้าหุ้มไว้ค่อยประคบบริเวณใบหน้าด้านข้างและมุ
