ข้างหลังเฉินเสียนด้วยแววตาที่แฝงไปด้วยจิตสังหาร298
แม่ทัพโฮ้วไม่คิดเสียใจในสิ่งที่ทำลงไป จึงไม่จำเป็นต้องรู้สึกผิดใดๆเฉินเสียนกล่าวอีกว่า “ท่านเอาแต่พูดไม่ขาดปากว่าเหล่าทหารหาญปกป้องแผ่นดินต้าฉู่ด้วยเลือดเนื้อและหยาดเหงื่อ แต่แม่ทัพจ้าวกลับไม่แม้แต่จะกะพริบตา ส่งเหล่าทหารไปตายอย่างเปล่าประโยชน์โดยไม่คำนึงถึงสิ่งที่ต้องสูญเสีย ท่านเอาพวกเขาไปไว้ที่ไหนหรือ?”จ้าวเทียนฉีหัวเราะอย่างกำเริบเสิบสานและกล่าวว่า “ท่านคิดว่าแค่ฟังคำพูดของท่านกับคำพูดของผู้เฒ่าแก่ๆ คนนี้เพียงฝ่ายเดียว องค์จักรพรรดิก็จะเชื่อแล้วหรือ! หลังจากท่านพูดจบ จักรพรรดิจะเชื่อใครระหว่างแม่ทัพอย่างข้ากับท่าน”เฉินเสียนยิ้มน้อยๆ พลางพูดว่า “ไม่ต้องสงสัยเลยว่าจักรพรรดิจะต้องเชื่อแม่ทัพจ้าว หากแม่ทัพจ้าวยืนกรานที่จะไม่ปฏิบัติตามหน้าที่และต้องการทำลายการเจรจาสันติภาพครั้งนี้ งั้นท่านก็ทำให้เต็มที่เถิด เมื่อเกิดสงครามระหว่างทั้งสองอาณาจักรขึ้นมาอีกครั้ง ข้าก็อยากจะเห็นเหมือนกันว่าท่านแม่ทัพจ้าวจะเป็นฝ่ายชนะหรือพ่ายแพ้กันแน่”เฉินเสียนเหลือบมองเส้นเลือดที่ปูดขึ้นมาบนหลังมือที่ถือดาบของจ้าวเทียนฉีจ้าวเทียนฉีมีแต่ความโกรธทว่าไม่มีจิตสังหาร ด้วยเหตุนี้เฉินเสียนจึงยังคงสงบนิ่งจ้าวเทียนฉียกดาบขึ้นมาจ่อที่คอของเฉินเสียน มือของซูเจ๋อจับอยู่ที่ดาบของแม่ทัพโฮ้วอย่างอดกลั้น เขาใช้นิ้วที่เรียวยาวออกแรงบิดที่ด้ามดาบเล็กน้อยลมหายใจของเขาราบเร
