” เท่านั้นเฮ่อโยวเองตกใจและงงงวยไม่ต่างกัน แม้ว่าเฉินเสียนจะเป็นองค์หญิง แต่แม่ทัพโฮ้วก็ไม่จำเป็นต้องมีการตอบสนองที่กระตือรือร้นและนอบน้อมถึงเพียงนี้ทว่าเขาได้แต่นึกสงสัยอยู่ในใจและไม่ได้พูดอะไรออกมาตอนนี้ประตูเมืองอยู่ตรงหน้าและแสงไฟก็สว่างขึ้นเล็กน้อยแม่ทัพโฮ้วถามว่า “เหตุใดองค์หญิง ใต้เท้าซู และคุณชายเฮ่อจึงอยู่ในสภาพเช่นนี้ ทำไมจึงมีกันเพียงแค่สามคนเท่านั้น”เฉินเสียนตอบว่า “เราถูกโจมตีระหว่างทาง เหลือแค่พวกสามคนที่รอดมาได้ข้ากับใต้เท้าซูไม่ได้ออกเดินทางมาพร้อมกัน กองทหารคุ้มกันของเขากับท่านรองทูตเฮ่อถูกทิ้งไว้เบื้องหลัง อาจจะต้องใช้เวลาประมาณสองสามวันจึงจะเดินทางมาถึง”แม่ทัพโฮ้วถามต่อโดยอัตโนมัติว่า “พวกที่ซุ่มโจมตีมีใครรอดชีวิตหรือไม่พ่ะย่ะค่ะ”เฉินเสียนชายตาขึ้นมองซูเจ๋อ เมื่อเห็นสีหน้าที่ไม่ใส่ใจของเขา เธอจึงตอบไปว่า “ไม่มี”แม่ทัพโฮ้วกล่าวว่า “เช่นนั้นก็ดีแล้ว”เฉินเสียนเลิกคิ้ว เธอเข้าใจแจ่มแจ้ง280
หลังจากเข้าไปในเมืองจึงเห็นว่าทุกครัวเรือนต่างปิดประตูมิดชิด พวกเขาไม่กล้าแม้แต่จะจุดตะเกียงเพราะเกรงว่าจะนำภัยมา มีทหารคอยลาดตระเวนอยู่บนถนนเป็นระยะๆ นอกจากนั้นก็ไม่มีอะไรนอกจากถนนที่ว่างเปล่าเงียบเหงาและกลิ่นคาวคลุ้งที่โชยมาตามลมทั่วทั้งเมืองเสวียนถูกปกคลุมไปด้วยบรรยากาศที่กดดันและน่าอึดอัดมีหลุมศพของผู้ที่เพิ่งเสียชีวิตอยู่นับไม่ถ้วน ทหารและปราชาชนในเมืองนี้ต่างตกอยู่ในอันตราย ไ
