ซูเจ๋อมีความสำคัญต่อเธอมาก สำคัญมากจนเธอไม่อาจจะประเมินได้“ซูเจ๋อ ท่านตื่นขึ้นมานะ”เฉินเสียนตาแดง และหยิกตรงขมับของเขา เมื่อเห็นว่ามันไม่ได้ผล ก้มหน้าก้มตาคิดโดยไม่เลือกกัดไปที่คอเขาหนึ่งครั้ง และกัดที่ใบหูของเขาอีกครั้งปากของเธอเต็มไปด้วยดินเธอสูญเสียความคิดทั้งหมด เธอลืมไปแล้วว่าต้องทำอย่างไร เธอเพียงต้องการให้ซูเจ๋อตื่นขึ้นมา โดยไม่สนว่าจะต้องใช้วิธีใด“ท่านตื่นมาหาข้าสิ………”
246
