บปักลึกลงไปหลายนิ้วอายพิฆาตฟุ้งกระจายนักฆ่าคนนั้นรู้สึกคุ้นกับดาบเล่มนี้เป็นอย่างมาก เพราะดาบเล่มนั้นเป็นดาบของพรรคพวกมันเองเพียงแต่ว่าดาบเล่มนั้นหักเป็นสองท่อนไปเสียแล้ว บนตัวดาบมีเลือดเป็นจุดๆภายใต้แสงสว่างของดวงจันทร์นั่น สะท้อนเงาเข้าไปในดวงตาของผู้คนอย่าว่าแต่นักฆ่าเลย แม้แต่เฉินเสียนทั้งสามคนที่ยืนอยู่ตรงขอบเขาที่สูงชันนั่น ต่างก็พากันอกสั่นขวัญแขวนพอๆ กันชิงซิ่งที่กลั้นไม่อยู่ จึงอุทานออกมาด้วยความตกใจในใจของเฉินเสียนเต้นกระหนํ่าไม่เป็นจังหวะ เธอหันไปมองต้นทางของทิศทางที่ดาบเล่มนั้นบินมา229
ในขณะที่ต้นไม้ใบหญ้าสั่นไหว ก็มีคนผู้หนึ่งปรากฏตัวขึ้น เขาเดินออกมาจากความมืดมิดนั่นช้าๆชุดของเขาปลิวไสวลู่ลม ร่างที่สูงโปร่งผอมเพรียว เส้นผมที่สยายประบ่า และดูยุ่งเหยิงเล็กน้อยในมือของเขายังมีดาบของนักฆ่าอีกหนึ่งเล่มอยู่ในมือ ไม่รู้ว่าดาบเล่มนั้นอาบเลือดของใครต่อใครมาบ้าง เลือดบนดาบนั่นแข็งตัวและเคลือบดาบท่อนบนจนหนา ตัวดาบกลายเป็นสีแดงสดเขาเหมือนเดินออกมาจากขุมนรก แววตาที่เย็นยะเยือกเต็มไปด้วยจิตสังหารที่รุนแรง ทั้งตัวของเขาชุ่มไปด้วยเลือด กลิ่นคาวคละคลุ้งถูกพัดมาตามกระแสลมแตะจมูกของเฉินเสียน กลบกลิ่นหอมอ่อนๆ ของเขาจนมิดเมื่อเฉินเสียนเห็นแล้ว จิตใจของเธอร้อนรุ่มขึ้นมาทันทีเฮ่อโยวตาค้างไม่อยากจะเชื่อในสายตาตัวเอง และชิงซิ่งเองก็ยืนตัวสั่นเทาข้างๆไม่ว่าใครก็นึกไม่ถึง ว่ามหาบัณฑิตผู้ที่ปกติ
