้ถึงแม้ว่าเขาจะไม่ได้ถามแต่ก็พอจะเดาได้ ว่านักฆ่าคงจะไม่ตอบคำถามของเขา แต่เพราะเขาจะต้องประวิงเวลาให้ได้นานที่สุดต่างหากนักฆ่าพูดขึ้นว่า : “คำถามนี้เจ้าเก็บไว้ไปถามท่านยมบาลดีกว่ามั้ง ข้าก็แค่ทำตามคำสั่งจากเบื้องบน นำหัวของเจ้ากลับไปก็เท่านั้น”เฮ่อโยวที่ตอบกลับไม่ได้ นักฆ่าจึงเดินใกล้เข้ามาเรื่อยๆเฮ่อโยวจึงรีบพูดขึ้นด้วยความลนลานว่า : “เจ้าจะเอาหัวข้าใช่หรือไม่ แต่ถ้าเจ้าเข้ามาอีกก้าวเดียว ข้าจะไม่ให้หัวข้ากับเจ้าแล้ว ข้าจะกระโดดลงไปจากตรงนี้”“เจ้าคิดว่าเจ้ากระโดดลงไปแล้วเรื่องมันจะจบอย่างงั้นหรือ? ถึงแม้ว่าเจ้าจะตกลงไปตาย ข้าก็ตัดหัวของเจ้ากลับไปได้อยู่ดี!”เฮ่อโยวบ่นพึมพำว่า : “เฉินเสียนทำยังไงต่อดี ข้าถ่วงเวลาต่อไม่ไหวแล้ว……”เฉินเสียนจู่ๆ ก็ชี้ไปที่ในป่า แล้วพูดกับนักฆ่าว่า : “นั่นอะไรน่ะ!”228
นักฆ่าเหลือบไปดูอยู่ครู่หนึ่ง เฉินเสียนลงมืออย่างรวดเร็ว ปิ่นปักผมพุ่งตรงออกไปทันทีแต่นักฆ่าไหวตัวทัน ใช้ดาบฟันปิ่นปักผมขาดเป็นสองท่อน ร่วงลงสู่พื้นเวลานี้ลมบนเขาก็เริ่มพัดโหมกระหนํ่า พัดใบไม้ในป่าเสียดสีกระทบกันจนเกิดเสียงดังซ่ากลิ่นคาวคลุ้งคลั่งคละคลุ้งไปทั่วนักฆ่าฉุนจัดขึ้นมาทันที แต่ยังไม่ทันที่เขาจะได้เดินเข้ามา ก็มีดาบเล่มหนึ่งที่ไม่รู้มาจากทิศทางไหนบินทะลุออกมา พุ่งตรงไปที่นักฆ่าเมื่อนักฆ่าเห็นสถานการณ์แล้ว จึงรีบถอยหลังหลบทันทีดาบเล่มนั้นปักลงไปที่ที่นักฆ่ายืนอยู่เมื่อครู่นี้พอดี ดา
