รอบคลุมไปทั่ว ล้อมรอบพวกเขาทั้งสามคนจากนั้นนักฆ่าก็ปรากฏตัวออกมาจากป่าทีละคน ปรากฏตัวภายใต้แสงจันทร์สีนวลนั่น บรรยากาศแบบนั้นพลอยทำให้ผู้คนหายใจแทบจะไม่ออกหัวหน้านักฆ่ายกดาบขึ้นมาชี้ปลายดาบไปที่เฮ่อโยวที่ยืนอยู่ด้านหลังของเฉินเสียน พูดขึ้นด้วยนํ้าเสียงหยาบกร้าน : “ส่งเขาให้กับข้า แล้วพวกข้าจะไว้ชีวิตพวกเจ้าหนึ่งชีวิต”เฉินเสียนรีบหันไปกระซิบกับเฮ่อโยวที่อยู่ข้างหลังว่า : “ตอนนี้ถ่วงเวลาไว้ก่อน ถ้าไม่ไหวจริงๆ เราค่อยกระโดดลงไป กระโดดลงไปตายยังไงก็ยังดีกว่าถูกพวกมันฆ่าตาย”เฮ่อโยวจึงพูดกับพวกนักฆ่าว่า : “เจ้าบอกว่าจะไว้ชีวิตพวกนางหนึ่งชีวิต แต่พวกนางมีกันสองคน ไว้แค่หนึ่งชีวิตมันจะไปพอได้ยังไง?”นักฆ่าที่ไม่ได้มีความอดทนมากพอ เขาค่อยๆ เดินตรงมาข้างหน้า พร้อมกับพูดขึ้นว่า : “งั้นก็เป็นเพื่อนเจ้าไปเข้าเฝ้ายมบาลทั้งหมดนี่เลยแล้วกัน!”227
“ช้าก่อน!” นักฆ่าหยุดเดิน เฮ่อโยวสูดลมหายใจเข้าลึก แล้วจึงพูดขึ้นว่า :“ข้าสามารถมอบตัวข้าให้กับพวกเจ้า พวกเจ้าจะสามารถรับประกันความปลอดภัยของสองคนนี้ได้หรือเปล่า?”นักฆ่าเหลือบไปมองเฉินเสียนและชิงซิ่งอยู่ครู่หนึ่ง แล้วจึงพูดขึ้นว่า : “ได้”เฮ่อโยวพูดขึ้นต่อว่า : “ข้ามีเพียงแค่คำถามเดียว อยากไขความข้องใจให้กระจ่างก่อนตาย เป็นผู้ใดกันที่มาบงการความเป็นความตายของข้า”เฉินเสียนนึกในใจ สมองเฮ่อโยวยังไม่พังนี่ ยังรู้จักถามอะไรที่มีประโยชน์ขึ้นมาบ้างแต่ว่าเรื่องแบบนี
