ด้วยจดหมายที่อยู่ในมือไปแล้ว จึงพูดขึ้นว่า“มีเรื่องแบบนั้นเกิดขึ้นด้วยรึ ทำไมข้าถึงจำอะไรไม่ได้เลย？”เฉินเสียนหรี่ตาลงแล้วพูดว่า “เมื่อพลบคํ่าที่ซูเจ๋อพูดถึงเรื่องการไปเจรจาสันติภาพกับเย่เหลียง เจ้าพูดว่าเขายังพูดไม่จบ”เฮ่อโยวพูดออกมาอย่างไม่ทันระวังว่า “อ๋อ ท่านพูดถึงเรื่องนั้นเอง เขาพูดออกมาไม่หมด มีบางเรื่องที่เขาปิดบังท่านอยู่”“มีเรื่องปิดบังข้า？”“นั่นคือเงื่อนไขที่ไปเจรจาสันติกับเย่เหลียง เย่เหลียงต้องการห้าคูเมือง แต่องค์จักรพรรดิให้บัณฑิตบอกจะให้สามคูเมืองเท่านั้น จึงส่งให้เขาไปเจรจาสันติภาพกับเย่เหลียง”สีหน้าของเฉินเสียนเปลี่ยนไปเฮ่อโยวพูดต่อว่า “ท่านพ่อข้าก็บอกแล้วว่า เรื่องนี้เป็นงานหนัก ชีวิตของท่านแม่ทัพใหญ่ถูกแขวนไว้ที่ไหน เย่เหลียงจะให้โอกาสท่านเจรจาได้อย่างไรถ้าเกิดว่าการเจรจาครั้งนี้ไม่สำเร็จ วันนั้นขุนนางก็จะรู้เพียงแค่ว่าบัณฑิตนั้นทำร้ายท่านแม่ทัพ ถ้ายั่วโมโหเย่เหลียงอาจจะเกิดสงครามระหว่างสองอาณาจักรได้ นั่นคือเขาก็จะกลายเป็นนักโทษของต้าฉู่แต่ถ้าบัณฑิตลงนามในสัญญาห้าคูเมืองเพื่อสันติภาพระหว่างสองประเทศเป็นการส่วนตัว นั่นก็เป็นอาชญากรรมร้ายแรงที่ทรยศต่ออาณาจักรตัวเอง ความผิดร้ายแรงที่ฝ่าฝืนพระราชโองการมีโทษถึงตายได้202
ดังนั้นการเจรจาสันติครั้งนี้ ไม่ว่าบัณฑิตจะเดินหน้าหรือถอนตัวออกก็จะโดนลงโทษ นอกเสียจากว่าเขาสามารถใช้สามคูเมืองมาเจรจาสันติภาพระหว่างสองอาณาจักรได้
