่อหน้าชิงซิ่งตอนก่อนไปเฉินเสียนบอกให้ชิงซิ่งเก็บหินรูปไข่ห่านจากริมแม่นํ้ากลับมาด้วยตะวันใกล้จะลับฟ้า ชิงซิ่งก็หอบกลับมา เฮ่อโยวที่อยู่ข้างหลังบ่นอุบอิบต่อว่าเธอไม่หยุดชิงซิ่งตากผ้าด้วยสีหน้าหมดอะไรตายอยากในเรือนอากาศยังคงดีอยู่ เฉินเสียนย้ายม้านั่งยาวมานั่งในเรือน แล้วนำหินรูปคล้ายไข่ห่านมาวางเรียงในกะละมังแล้วเติมนํ้าลงไปเมื่อชิงซิ่งตากผ้าเสร็จแล้วกลับมา เห็นเฉินเสียนกำลังนั่งถกกระโปรงและถอดรองเท้าอยู่อย่างสบายใจชิงซิ่งตกใจ “องค์หญิงท่านทำอะไรหรือเพคะ？”เฉินเสียน “แช่เท้า”
185
