พลังเป็นอย่างมากลมหายใจของเขาพาดผ่านใบหูของเธอ ร้อนผ่าวและจับใจเฉินเสียนควํ่าหน้าลงที่บริเวณหัวไหล่ของเขา ลมหายใจทั้งหมดเป็นกลิ่นหอมของไม้กฤษณาจางๆที่อยู่บนตัวของเขา มีกลิ่นลมเย็นสบายลอยฟุ้งด้วยบนชุดของเขายังหลงเหลือความร้อนของแสงอาทิตย์อยู่อย่างเบาบางตอนที่กอดเธอไว้นั้นทำให้เฉินเสียนปัดป้องกันตัวในทันทีทันใด ดวงตาร้อนผ่าวเล็กน้อยแปลกประหลาดเมื่อก่อน แต่ไหนแต่ไรเธอไม่มีทางเป็นเพราะเรื่องเหล่านี้ เป็นเพราะบางคนนี้แล้วเกิดความซาบซึ้งประทับใจความรู้สึกตื้นตันซาบซึ้งนี้สั่งสมในแต่ละวันๆ ช่วงเวลานี้ทั้งหมดพังทลายลงแล้ว โจมตีทั้งแขนขาของเธอ162
ตอนที่เธอถูกเขากอดอย่างกะทันหันนั้น มีความรู้สึกอยากร้องไห้เล็กน้อยใช่หรือไม่ว่าคนคนหนึ่งหลังจากที่มีปมด้อยแล้ว จะยิ่งอ่อนแอจนเลอะเลือนได้“ฟื้นขึ้นมาตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?”เฉินเสียนหลบมุดอยู่ข้างลำคอของเขา แล้วกล่าวถาม“ตื่นมาโดยตลอด ตัดใจไม่ลงที่จะหลับ”เฉินเสียนถึงได้เข้าใจ ที่แท้เมื่อครู่เขาแกล้งเป็นลม เขาคาดการณ์อย่างมั่นใจว่าหลังจากเป็นลมแล้วนั้น เฉินเสียนก็จะสั่งคนหามยกเขาเข้ามาภายในรถม้าเช่นนี้ถึงจะได้เข้าใกล้เธอ กอดเธอ และได้พูดคุยสองประโยคเฉินเสียนไม่ได้โกรธกับวิธีการกระทำของเขาเลย กล่าวขึ้นว่า“เหตุใดท่านถึงต้องมา?”“ข้าเป็นทูต ข้าไม่มาใครจะมาเล่า”ซูเจ๋อตอบเธอด้วยนํ้าเสียงแผ่วเบา“ข้าอยากฟังความจริง”“ท่านอยู่ที่นี่ ข้าจะไม่มาได้อย่างไรกัน ไม่ว่า
