พลิดเพลินกับการเคลื่อนไหวของเธอโดยเฉพาะอย่างยิ่งหูที่มีเส้นผมที่ร่วงลงมา แดงกํ่าจนถึงกกหู สวยน่ารักวิจิตรตระการตาเหลือเกิน164
ตอนที่เฉินเสียนไปเก็บถุงเก็บนํ้า พบว่านํ้าที่อยู่ด้านในนั้นเหือดแห้งหมดแล้วจิตใจหงุดหงิดโดยที่ไม่ได้ตั้งใจเล็กน้อย เมื่อครู่ควรที่จะรีบเก็บขึ้นมาให้ทันท่วงทียังดีๆอยู่เลยก็สิ้นเปลืองนํ้าเสียแล้วต้องโทษเธอที่ถูกความหล่อเหลาทำให้สับสนชั่วขณะ สิ่งใดก็คิดไม่ออกเลยตอนที่เงยหน้าขึ้น เห็นสายตาของซูเจ๋อ รู้สึกว่าเขากำลังมองหูของตัวเองเฉินเสียนก็ยิ่งรู้สึกจนหูแดงกํ่าเฉินเสียนทำหน้าตาใส่ แล้วกล่าวขึ้นว่า“มองอะไร ไม่เคยเห็นหูหรือ?”ซูเจ๋อกล่าวว่า“เพียงแค่เข้ามาถึงได้พบว่า ที่แท้ตอนที่ท่านเขินอาย หูก็จะแดงกํ่า ครั้งนี้เทียบกับครั้งก่อนแล้วแดงกว่ามาก”“ท่านนั่นแหละที่เขินอาย ทั้งครอบครัวของท่านล้วนเขินอาย ”ทั้งสองตอบโต้กันไปมา เฉินเสียนเห็นหน้าของเขานั้นมองดูแล้วยังซีดเผือดอยู่ เธอยังกังวลเป็นห่วงสุขภาพของเขามาก เลยกล่าวถามขึ้นว่า“เป็นไข้แดดจริงๆนะหรือ?”“อืม มีอาการไข้แดดอยู่บ้างจริงๆ”“เช่นนั้นท่านรู้สึกดีขึ้นบ้างหรือไม่?”
165
