างด้านนอกเห็นองครักษ์ถึงแม้จะขี่ม้าอยู่แต่ไร้การเคลื่อนไหว แต่ทว่าคิดในใจตัวเองว่าต้องเพิ่มความระมัดระวังมากขึ้น มองเส้นทางที่ผ่านมาด้านหลังเป็นสายตาเดียวกันเฉินเสียนใจจดใจจ่อถึงได้ยินเสียงกีบม้าดังมาแต่ไกลระดับความรวดเร็วเป็นที่แน่นอน กองกำลังของตัวเองไม่อาจมีผู้ที่มาในระดับความเร็วเช่นนั้นได้หรอก ดังนั้นจึงต้องหลีกทางให้กับพวกเขาแต่องครักษ์ไม่รู้ว่าผู้ที่มานั้นดีหรือชั่ว หากว่าเป็นผู้ร้ายก่อทำความชั่ว พวกเขาต้องปกป้องดูแลเฉินเสียนผู้ที่เป็นองค์หญิงนี้ เป็นเหตุให้ไม่สามารถหละหลวมใจความสำคัญนี้ได้เลยเสียงกีบม้านั่นจากไกลดังใกล้เข้ามา ยิ่งชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ กราชั้นถี่วุ่นวายจนทำให้ใจของคนนั้นเกร็งตึงเปรี๊ยะไปด้วยเฉินเสียนมองทะลุหน้าต่างเล็ก มองไปทางด้านหลังอย่างสุดความสามารถเธอหรี่ตามองแล้วเห็นแสงอาทิตย์สีทองสาดส่องสะท้อนทางหลวงนั้นทั้งขาวทั้งเจิดจรัส ถนนหลวงเส้นนั้น ปรากฏจุดสีดำสองจุด กำลังใกล้เข้ามาเรื่อยๆด้านหลังแฉลบผ่านด้วยความเหน็ดเหนื่อยเดินทางลำบาก153
สองด้านมีข้าวเขียวขจีเลื้อยเป็นคลื่น ตามด้วยลมร้อนพัดกระจายเป็นชั้นลายสีเขียวอร่ามสลัวๆ ทำให้เฉินเสียนมีภาพลวงตาอยู่เป็นเวลานานเฉินเสียนเตือนสติองครักษ์ว่า“พวกเขาน่าจะเดินทางค่อนข้างรีบ พวกเราเขยิบชิดมาด้านข้างอีกหน่อยแล้วเปิดทางให้พวกเขา”เฉินเสียนกำลังจะเบนสายตากลับมาแล้วปล่อยม่านลง เวลานี้องครักษ์ตื่นตัวขึ้นมาทันทีทันใด แล้วกล่
