าวขึ้นว่า“องค์หญิง พวกเขาคล้ายกับว่าจะพุ่งใส่พวกเราพ่ะย่ะค่ะ”ตามด้วยองครักษ์ทุกนายต่างรวบรวมสติ มือกอบกุมด้ามดาบพกบริเวณเอวกันอย่างเงียบๆเฉินเสียนชะงักงันฝั่งตรงข้ามนั้นมีเพียงสองคน และฝั่งของเธอมีผู้คนเป็นกลุ่มก้อน หากมีเจตนาร้ายจริงก็ไม่มีทางมาตอนช่วงกลางวันฟ้าสางเช่นนี้หรอกเฉินเสียนก็ไม่ได้มีการยับยั้ง เพียงแค่อยู่ในรถม้าเงียบๆเธอคิดในใจ หากทั้งสองคนนั้นเป็นผู้ที่เก่งกาจมาก ก็ไม่ได้สนใจว่าเป็นกลางวันฟ้าสางใช่หรือไม่เธอนึกถึงซูเจ๋อขึ้นมาทันทีเมื่อสมัยนั้นเขาไม่ใช่ว่าขึ้นภูเขาไปเพียงลำพังหรือ จัดการสังหารโจรชั่วไม่หลงเหลือไว้เลย?เสียงกีบม้าดังใกล้เข้ามา เฉินเสียนราวกับว่าดมกลิ่นสัมผัสได้ถึงความเหน็ดเหนื่อยของกีบม้านั้น154
อย่างไรก็ตามทุกอย่างปลอดภัยไร้ความกังวล ไม่มีผู้ร้ายกระทำความชั่วอย่างที่ทุกคนเตรียมป้องกันไว้ และก็ไม่มีผู้ที่ใช้การสู้รบแก้ปัญหาแต่อย่างใดเฉินเสียนได้ยินนํ้าเสียงที่พูดคุยด้านนอก ตื่นเต้นตกตะลึงทั้งตัวกลางฝ่ามือของเธอมีเหงื่อออก ใจเต้นระรัวอย่างรุนแรง ร่างกายราวกับว่าจะไม่สามารถระงับอาการสั่นเทานี้ได้เลยนํ้าเสียงนั้นดุจดั่งสายลมเย็นสบาย พัดผ่านหูของเธอ เป็นเสียงที่เคยได้ยินในฝัน เธอได้ยินนํ้าเสียงนั้นเหมือนกันเสียจริงซูเจ๋อ?เฉินเสียนไม่ค่อยเชื่อ กลัวว่าตัวเองจะหูฝาด ซูเจ๋ออยู่ที่เมืองหลวงที่แสนไกลจะมาปรากฏตัวอยู่ที่ที่แสนไกลห่างจากเมืองหลวงหลายร้อยลี้นี้ได้อย่า
