ูเจ๋อในสายตาของทุกคน ซูเจ๋อเป็นผู้รํ่าเรียนที่ไม่สามารถทนความลำบากของชีวิตได้สักครึ่งเลยจริงๆอากาศร้อนเช่นนี้ อีกทั้งเดินทางอย่างรีบเร่งในระยะทางที่ยาวไกลประคับประคองมาได้จนถึงตอนนี้นับว่าเกินขีดจำกัดแล้วหัวหน้าองครักษ์ไม่มีเวลารีรอที่จะใส่ใจมารยาทประเพณีแล้ว รีบเข้าไปประคองซูเจ๋อขึ้น157
เห็นบนศีรษะของซูเจ๋อมีเหงื่อออกแบบพร่อง อีกทั้งไม่มีสถานที่ร่มเย็นให้เขาได้พักด้วย กล่าวออกมาอย่างอดไม่ได้ว่า“ใต้เท้าซูอาจจะเหนื่อยมากจนเกินไปบวกกับอากาศที่ร้อนมาก มีอาการไข้แดดเล็กน้อย”ไม่ว่าจะทำอย่างไรล้วนแล้วแต่ลำบาก สร้างความยุ่งยากอยู่บ้างเล็กน้อยหากว่าให้ซูเจ๋ออยู่ใต้แสงอาทิตย์สาดส่องแผดเผาอย่างนี้ต่อไป เกรงว่าอาการจะยิ่งหนักมากขึ้นอีกเฉินเสียนบีบกดใจให้สงบ แล้วกล่าวขึ้นว่า“นำเขาไปวางในรถม้าของข้าเถิด”องครักษ์ไม่รู้สึกว่ามีอะไร ทุกคนล้วนเป็นชาย ออกเดินทางมาด้านนอกไม่ได้พิถีพิถันประเพณีอะไรมากมายเช่นนั้นแต่ทว่าชิงซิ่งกล่าวว่า“องค์หญิง ใต้เท้าซูเป็นขุนนาง เข้าไปในรถม้าโดยพลการ เกรงว่าไม่เหมาะสมนะเพคะ”เฉินเสียนมองนางด้วยสายตาเรียบเฉย กล่าวขึ้นว่า“ช่วยเหลือชีวิตผู้คนต้องรีบเร่ง มีสิ่งใดไม่เหมาะสมหรือ? หรือว่าต้องการให้ใต้เท้าซูที่ยังเดินทางไปไม่ถึงเย่เหลียงก็ล้มป่วยหนักแล้ว ใต้เท้าซูแบกหน้าที่ที่ต้องรับผิดชอบของราชสำนักและยังไม่เสร็จสมบูรณ์เลย ถึงวาระนั้นองค์หญิงเช่นข้าชดเชยไม่ได้ เจ้าชดเชยได้หรื
