จอย่างลึกซึ้งแล้ว”หน้าของเฉินเสียนร้อนวาบ หูของเธอก็แดงโดยไม่รู้ตัวซูเจ๋อเรียกคนมาจัดการเรื่องศพต่อไปพ่อบ้านเรียกคนสองคนมาโดยไม่แปลกใจเลยสักนิด เพียงทำหน้าที่ของตนให้ดี และนำศพไปจัดการทำความสะอาด เลือดบนพื้นก็ถูกชะล้างออกไปเช่นกันเฉินเสียนกล่าวว่า “ดึกแล้ว ข้าก็ควรกลับได้แล้วล่ะ”ซูเจ๋อกล่าวว่า “ปิ่นปักผมของท่าน ข้าต้องคืนท่าน”129
เฉินเสียนเหลือบมองเลือดที่ปิ่นปักผมและกระตุกที่มุมปาก “ไม่ทันได้เห็นด้วยก็เอาปิ่นปักผมของข้าไปฆ่าคน ตอนนี้มีเลือดติดอยู่ ท่านก็คืนข้า ท่านนี่แย่จริงๆ”ซูเจ๋อกล่าวอย่างไม่อันตราย “ข้าขอโทษ ตอนนั้นข้ากำลังรีบและมันพอดีมือข้าจะล้างทำความมสะอาดมันก่อนที่จะคืนให้ท่าน ท่านอย่าเพิ่งรีบไป”เฉินเสียนกล่าวว่า “ไม่ต้องแล้วล่ะ ก็แค่ปิ่นปักผมด้ามเดียว”พูดแล้วก็หมุนตัวไป เสียงครุ่นคิดของซู่เจ๋อก็ดังขึ้น “หรือนี่คือสัญลักษณ์แห่งความรัก?”เฉินเสียนหันศีรษะของเธอและมองที่เขาด้วยใบหน้าที่เป็นแข็งค้างและกล่าวว่า “ช่างมันไปเถอะ ท่านควรล้างมันให้ดีก่อนที่จะคืนให้ข้า”ดังนั้นเฉินเสียนตามซูเจ๋อไปในเรือน ให้เขาตักนํ้าสะอาด และล้างปิ่นปักผมของเธอซํ้าแล้วซํ้าอีกช้าๆเฉินเสียนรู้สึกเบื่อและยืนอยู่ที่เรือนครู่หนึ่งแล้วกล่าวว่า “สตรีสองคนนั่นเมื่อก่อนมาที่เรือนของท่านบ่อยหรือไม่?”“นี่คือสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ ต้องให้พวกนางรู้ว่าข้ากำลังทำอะไรอยู่”เฉินเสียนพูดด้วยนํ้าเสียงขุ่นเคือง “ท่านล้
