การยืนยันว่าฮูหยินใหญ่ถูกวางยาพิษจริงหรือไม่หากเป็นเช่นนั้นจริง เฮ่อโยวก็จะหลุดพ้นจากการเป็นผู้ต้องสงสัย และบ่งชี้ว่าเขาไม่ใช่คนที่โกรธแค้นฮูหยินใหญ่เฮ่อโยวเม้มริมฝีปากและรับเข็มเงินไปเฉินเสียนหมุนตัวและเดินออกไปพลางกล่าวว่า “เวลามีไม่มาก เจ้าต้องบอกลาท่านย่าของเจ้าให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้”“เฉินเสียน” อยู่ๆ เฮ่อโยวก็เรียกเธอเอาไว้เธอหันกลับมา “หือ?”เฮ่อโยวยังเด็กมาก เขาต้องมาพบเจอกับการสูญเสียที่ยากจะรับมือและทนแบกรับมันไว้ไม่ไหว ถ้าไม่ใช่เพราะเฉินเสียน เขาคงไม่รู้ว่าตนเองจะทำอะไรได้อีกเฉินเสียนใจเย็นและมีความระมัดระวังกว่าเขาเมื่อต้องพบเจอเรื่องแบบนี้77
เฮ่อโยวกล่าวว่า “ขอบคุณ”เฉินเสียนยิ้มน้อยๆ และกล่าวว่า “เจ้ากับข้าไม่จำเป็นต้องพูดคำว่าขอบคุณ”สายลมยามคํ่าคืนพัดมาและทำโคมไฟสีขาวที่อยู่นอกโถงไว้ทุกข์สั่นไหว เฉินเสียนกอดอกและรู้สึกเย็นเล็กน้อยภายในห้องโถงไว้ทุกข์เงียบสงัด เงียบจนเฉินเสียนที่ยืนอยู่ข้างนอกได้ยินเสียงร้องไห้เบาๆ ที่ทั้งน่าสงสารและน่าเศร้าของเฮ่อโยวดังมาจากข้างในเฉินเสียนไม่ต้องการไปรบกวนเขา เธอเพียงแต่หวังว่าเขาจะจัดการเวลาที่มีอยู่ให้ดีหลังจากผ่านไปครู่หนึ่งก็ยังไม่เห็นเฮ่อโยวกลับออกมา เฉินเสียนกำลังจะเข้าไปเตือนเขา แต่นึกไม่ถึงว่าทันทีที่หันหลังกลับ เธอจะได้ยินเสียงฝีเท้าของใครบางคนดังแว่วมาจากทางด้านหลังเธอมีปฏิกิริยาที่ว่องไวและสังเกตเห็นสิ่งนี้ได้อย่างรวดเร็
