นดูเหมือนเขาจะชอบฟังเสียงกระดิ่งนั่น“องค์หญิง? องค์หญิง?”อวี้เยี่ยนเรียกอยู่หลายครั้ง เฉินเสียนจึงค่อยได้สติขึ้นมาอวี้เยี่ยนจึงบ่นขึ้นว่า : “องค์หญิงกำลังคิดอะไรอยู่หรือเพคะ รีบมาทานข้าวเถอะเพคะ”บ่าวรับใช้ช่วยต้มซุปรสเลิศ ทานคู่กับติ่มซำแสนอร่อย ถือว่าทานแทนมื้อเที่ยงไปเลยไม่รู้ว่าซูเจ๋อจะพาสาวงามทั้งสองของเขาออกมาชมวิวทิวทัศน์ของวสันตฤดูบ้างหรือเปล่านะ54
เฉินเสียนหัวเราะเบาๆ เพิ่งสังเกตว่าคนเราเวลาว่างเกินไปมักจะชอบคิดฟุ้งซ่านไปเรื่อยเปื่อยหลังช่วงบ่าย เที่ยวชมก็พอประมาณแล้ว ผู้คนที่มาท่องเที่ยวต่างเริ่มพากันทยอยกลับเฉินเสียนอุ้มเจ้าน่องน้อยขึ้นรถม้า อวี้เยี่ยนและแม่นมซุยก็อยู่ในรถมาด้วยส่วนบ่าวรับใช้อีกสองคนนั่งรถม้าอีกคันผ่านตลาดที่ครึกครื้น อวี้เยี่ยนเปิดม่านหน้าต่างดู แล้วจึงพูดขึ้นด้วยความตื่นเต้น : “องค์หญิง วันนี้อากาศดีมาก ตลาดก็ดูจะคึกคักเป็นพิเศษเพคะ”เจ้าน่องน้อยมองออกไปข้างนอก ถึงแม้ว่าจะไม่ได้ส่งเสียงอะไร แต่แววตากลับเต็มไปด้วยความสงสัย เขานั่งอยู่ในอ้อมแขนของเฉินเสียน ทั้งยิงฟันทั้งยืดแขนยืดขาดิ้นไม่ยอมหยุดเฉินเสียนจึงให้อวี้เยี่ยนเปิดม่านออก แล้วให้เจ้าน่องน้อยดูเสียให้พอในขณะที่ผ่านปากทางทางหนึ่ง มีขอทานสามคนนั่งอยู่ตรงหัวมุม เจ้าน่องน้อยจ้องพวกเขาตาไม่กะพริบ ไม่กระดิกแม้แต่น้อยเฉินเสียนจึงหันไปมองตาม เมื่อมองดูแล้ว เธอจึงคิดจะล้อเจ้าน่องน้อยเล่นสักหน่อย แต่รูปร่างท
