ุมหล่ออีกคนคุยเรื่องศิลปะการดีดพิณ การบรรเลงผสานเสียงพิณเหลียนชิงโจวมองจนตาแทบเป็นตะคริว พระองค์มาครั้งแรกจริงๆ หรือ!ทำไมเขาถึงรู้สึกว่าองค์หญิงเป็นแขกประจำของที่นี่นะ!เหลียนชิงโจวเกรงว่าเขายังไม่ทันจะโบยบิน เฉินเสียนคงโบยบินไปไกลก่อนแล้วเขาอาศัยจังหวะออกไปเข้าห้องนํ้า เมื่อออกจากห้องไปแล้ว ก็ได้จ้างคนไปช่วยเขาส่งข่าวเมื่อเหลียนชิงโจวกลับมาก็ต้องตกใจจนหน้าถอดสี เพราะไม่รู้ว่าเฉินเสียนไปเรียกหนุ่มรูปหล่องดงาม กิริยาท่าทางอ้อยอิ่งดูไม่เบื่อหน่ายมาถึงสองคนเฉินเสียนมองพวกเขาแต่ละคนที่หน้าตาดีไม่แพ้กันเลย แล้วจึงพูดขึ้นว่า :“เกรงว่าความงดงามของทั้งเมืองหลวงคงจะมากองรวมกันอยู่ที่หอฉู่อวี้จนหมดแล้ว”ทำเอาบรรดาหนุ่มหล่อทั้งหลายพากันหัวเราะตลกเบาๆเฉินเสียนหันหน้าไปมองเหลียนชิงโจว พูดขึ้นอย่างไม่สบอารมณ์ : “ทำไมเจ้าไปเข้าห้องนํ้านานขนาดนี้ รีบมาเร็วเข้า”38
เหลียนชิงโจวที่ยืนแนบกับประตู ปฏิเสธอย่างจริงจัง : “ไม่ ข้าไม่เข้าไป ข้าขอบอกไว้เลย ท่านอย่ามาทำซี้ซั้วเชียวนะ”เฉินเสียนเลิกคิ้วขึ้นสูง หัวเราะด้วยความเจ้าเล่ห์ จากนั้นก็สั่งให้หนุ่มหล่อทั้งสี่จับแขนขาของเหลียนชิงโจว แล้วยกมาไว้ตรงหน้าเธอเหลียนชิงโจวทั้งอายทั้งฉุน : “ปล่อยข้านะ! ข้าเป็นชายชาตรีแท้ ไม่ขอคลุกคลีข้องเกี่ยวกับพวกเจ้า!”เฉินเสียนสั่งต่อไปว่า : “กดเขาให้นั่งลงบนเก้าอี้”“พวกเจ้า พวกเจ้าคิดจะทำอะไรน่ะ!”เฉินเสียนหัวเราะอย่าใจเย็น มอง
