พูดว่า “องค์หญิงซบไหล่ท่าทีที่สนิทแบบนี้ ไม่ดีนะพ่ะย่ะค่ะ”เฉินเสียนหรี่ตามองเขา “งั้นเจ้าว่ามา ครั้งก่อนที่อยู่บนเรือ ข้าถามเจ้ากับการคบกัน ทำไมเจ้าปฏิเสธข้าล่ะ?”เหลียนชิงโจวพูดอย่างจริงจัง “ข้าน้อยคิดกับองค์หญิงแค่เพื่อน เกรงจะไม่สามารถเป็นความรักระหว่างชายหญิงได้พ่ะย่ะค่ะ”33
เฉินเสียนเลิกคิ้วขึ้นพูดว่า “งั้นก็ไม่ใช่แล้วรึ”มีรอยยิ้มในดวงตาของนาง “ต่อมาข้าก็ถือว่ารู้ทั้งหมดแล้วว่า ทำไมเจ้าถึงไม่มีความรักระหว่างชายหญิง เจ้าคงกลั้นไว้จนทรมานแล้ว คืนนี้ข้าจะพาเจ้าไปปลดปล่อย”เหลียนชิงโจวได้ฟังอย่างคลุมเครือจนกระทั่งนางพาเขาไปหยุดที่หน้าหอหอหนึ่ง เมื่อเขามองขึ้นไปที่แผ่นโลหะอยู่ๆ ก็มีความวุ่นวายเล็กน้อยหอฉู่อวี้?!เหลียนชิงโจวมองไปที่นาง “เดี๋ยว ท่านเดินมาผิดที่แล้วกระมัง!”“หอฉู่อวี้ ไม่ผิดนะ ก็คือที่นี่”เฉินเสียนยิ้มและโบกมือให้กับชายหนุ่มรูปงามที่ประตูบุรุษก้าวไปข้างหน้าด้วยอารมณ์ที่อ่อนโยนและบอกเป็นนัยถึงความรู้สึกรักใคร่ และกล่าวว่า “คุณชายเฉิน เชิญตามข้ามา”ขณะที่พูดบุรุษก็พาเฉินเสียนเข้าไปในหอฉู่อวี้ ได้ยินนํ้าเสียงที่คุ้นเคย ไม่เหมือนกับการพบกับเฉินเสียนครั้งแรกเป็นไปได้เยี่ยงใดกัน……….เหลียนชิงโจวดึงเฉินเสียนไว้โดยไม่รู้ตัวเฉินเสียนหันศีรษะกลับมาและกะพริบตากับเขาและยิ้ม พูดปลอบโยน “เจ้ามาที่นี่เป็นครั้งแรก อย่ากังวลไป ข้าจัดห้องไว้แล้ว และอีกสักพักเข้าไปแล้วก็จะผ่อนคลายแล้ว”34
เหลี
