ึงเพียงแค่ไปเอาถ่านดำมาเฉินเสียนยังคงวาดภาพตอนที่สาม และยังคงพูดคุยเกี่ยวกับเรื่องแผนการการโค้นกันและกันที่ลานของเรือนเฉินเสียนเวลายุ่งขึ้นมาก็จะทำจนลืมกินลืมนอนด้านหนึ่งนางได้วาดภาพร่าง อีกด้านทั้งคุยกับเหลียนชิงโจวเตรียมของขึ้นเรือเหลียนชิงโจวคัดเลือกมาส่วนใหญ่จะเป็นผู้เช่า และพ่อค้ารายย่อยที่เหลือคือคนของหลิวอีกว้าใช้เส้นสายดึงเข้ามามีร้านค้ามากมายบนเรือ สำหรับแขกที่มาเที่ยวได้เดินเตร่ไปมารอบๆ ก็ใช้เวลาไปครึ่งวันแล้ว32
ในวันเปิดทำการ เรือลำใหญ่ลำนี้ที่ทอดสมออยู่ในแม่นํ้าลำนี้ได้สร้างภูมิทัศน์ของตัวเองผู้คนที่ไปๆ มาๆ ต่างขึ้นเรือเพื่อชื่นชมความคึกคัก ภายในเวลาไม่กี่วัน ธุรกิจบนเรือเฟื่องฟูมาก และกลายเป็นสถานที่ที่ดีสำหรับผ่อนคลายอารมณ์หลังพลบคํ่า แสงไฟหลากสีสันบนเรือก็มีชีวิตชีวามากขึ้นหลังจากที่เฉินเสียนและเหลียนชิงโจวทานอาหารคํ่าเสร็จ จึงได้ลงมาจากชั้นบนของเรือเหลียนชิงโจวกล่าวว่า “วันนี้ก็พอแค่นี้ก่อน ข้าจะไปส่งท่าน”เฉินเสียนส่ายหน้าและพูดด้วยรอยยิ้ม “จิ้งจอกเหลียน ไม่กี่วันมานี้ลำบากเจ้าแล้ว ถ้าไม่ให้รางวัลเจ้า จะสมเหตุสมผลได้อย่างไร ไป จะพาเจ้าไปที่ที่หนึ่ง”ไม่รอให้เหลียนชิงโจวรับปาก เธอเกี่ยวไหล่ของเขาแล้วลากเขาเดินไปด้วยเหลียนชิงโจวพูดขึ้น “เมืองหลวงนี้ข้าคุ้นเคยมากกว่าท่าน ยังมีที่น่าสนใจที่ไหนที่ข้าไม่รู้อีก?”“เดี๋ยวเจ้าไปแล้วก็รู้เอง”เหลียนชิงโจวกลืนไม่เข้าคายไม่ออก และ
