ึ้นทันที “เทียบที่เขาปิดบังท่าน ท่านไม่สามารถยอมรับได้ว่ามีผู้หญิงคนอื่นอยู่รอบตัวเขามากกว่า”เฉินเสียนไม่สนใจ“เพราะท่านรับไม่ได้ ถึงได้มีปฏิกิริยารุนแรงเช่นนี้ ดังนั้นจึงโกรธมากขนาดนี้” เหลียนชิงโจวกล่าวอย่างชัดเจน “ท่านใส่ใจเขามากกว่าที่ตัวท่านคิด”เฉินเสียนหยุดเท้าและหันมามองเขา ท่าทางของเธอช่างเย็นชาเหลียนชิงโจวพูด “ข้าไม่มีความหมายอื่นใด เพียงแค่ต้องการให้ท่านใจเย็นลงสักนิด”“ข้าจะพูดอีกที ตอนนี้ข้าใจเย็นมาก ถ้าเจ้ายังพูดถึงเขาอีก อย่าโทษข้าไม่ไว้หน้าเจ้า”“ได้ๆ ทำเหมือนข้าไม่ได้พูด”หลังจากกลับมาถึงจวนแม่ทัพ เฉินเสียนล้มหัวลงก็หลับสนิท สองวันแล้วที่นางไม่ได้พูดคุย31
รอให้นางนอนจนหิวถึงได้ลุกขึ้น และใช้ชีวิตที่น่าเบื่อต่อไปสองวันมานี่ได้ทำให้อวี้เยี่ยนกับแม่นมซุยตกใจมากอวี้เยี่ยนร้องไห้สะอึกสะอื้นพูดขึ้น “องค์หญิง เกิดอะไรขึ้นเพคะ ตั้งแต่ไปดื่มกับคุณชายรองของตระกูลเฮ่อกลับมา ท่านก็แปลกไป”เฉินเสียนวางกระดาษวาดรูปบนโต๊ะ บีบหน้ากลมๆ ของอวี้เยี่ยน แล้วพูดว่า“ใครยังไม่มีช่วงเวลาที่อารมณ์ไม่ดีล่ะ แต่ข้าองค์หญิงไม่ได้คิดอะไรมาก ชีวิตต้องดำเนินต่อไป ลูกชายข้าก็ยังต้องเลี้ยงต่อไป ไม่เช่นนั้นวันต่อไปคงไม่มีอะไรจะกิน”อวี้เยี่ยนอ้าปากพูด และเฉินเสียนหรี่ตาแล้วพูดว่า “เอาล่ะ เอาถ่านดำมาให้ข้าข้าคิดที่จะกลับไปทำอาชีพเก่า ตอนนี้เหลียนชิงโจวก็กลับมาแล้ว ภาพวาดไม่อาจจะทำให้สิ้นเปลืองได้”อวี้เยี่ยนจ
