าวไปข้างหน้าทั้งสองยืนแข็งทื่อเป็นเวลานานเฉินเสียนมองเห็นเงาที่เรียวยาวยื่นมาจากประตู เธอเงยหน้าขึ้นมองเขาไปด้านข้าง ดวงตาของเธอสงบมากจนไม่มีการเคลื่อนไหวขึ้นลงแต่อย่างไรเหมือนแอ่งนํ้าขนาดใหญ่ที่ไร้ชีวิตชีวาจากนั้นเธอได้เอ่ยถามขึ้นว่า “ทานมาหรือยัง?”
22