วลิสงที่อยู่ข้างใน ลอกเปลือกออก แล้วเอาเมล็ดถั่วเข้าปากมีความฝาดเล็กน้อยเหลียนชิงโจวจะให้ของขวัญเขาได้อย่างไร?เขารู้นี้เป็นเฉินเสียนส่งมาให้ และนางก็อยู่ที่เรือนข้างๆ20
บ่าวรับใช้ทำอาหารเพียงแค่ไม่กี่อย่าง และเฉินเสียนทานอย่างถูกปากมาก แต่เหลียนชิงโจวกลับไม่มีความอยากอาหารเฉินเสียนพูด “แม่ครัวที่เรือนเจ้าฝีมือไม่เลว”เหลียนชิงโจวมองดูเธออย่างกังวลและพูดว่า “จริงหรือ ข้าจำได้ว่าท่านไม่ชอบทานอาหารพวกนี้ เพราะในครัวไม่มีอะไร แม่ครัวถึงได้ทำมาแค่นี้”เฉินเสียนกล่าวว่า “เป็นไปได้อย่างไร แม่ครัวทำได้อร่อยมาก”“แล้วรสชาติเป็นยังไงบ้าง?” เหลียนชิงโจวถามเฉินเสียนเงยหน้าขึ้นมองหน้าเขาเหลียนชิงโจวทนไม่ได้ จึงพูดขึ้นว่า “แม่ครัวฝีมือไม่เท่าไหร่ อาหารจานนี้เค็มมาก ท่านทานแล้วไม่รู้หรือ?”เฉินเสียนชิมรสอย่างระมัดระวังแล้วพูดว่า “อาจเป็นเพราะข้าหิวมาก จริงๆ ก็เค็มนิดหน่อย”นี่เป็นเหลียนชิงโจวแอบโล่งใจเมื่อเขาเห็นพ่อบ้านมาที่นี่ และคาดเดาว่าเป็นเรื่องอะไรพ่อบ้านกล่าวว่า “คุณชาย ใต้เท้าซูที่อยู่ข้างๆ มาแล้ว และบอกว่าต้องขอบใจกับของขวัญที่ส่งไปขอรับ”เหลียนชิงโจวยืนขึ้นและพูดว่า “เจ้ากับข้าต้องออกไปต้อนรับสักหน่อย”ไปครั้งนี้ เหลียนชิงโจวกับพ่อบ้านก็ไม่ได้กลับมาเฉินเสียนนั่งอยู่ที่โต๊ะเพียงคนเดียว และแสงเทียนบนโต๊ะทำให้นางเงียบสงบมาก21
ซูเจ๋อเข้ามาจากด้านนอก ยืนอยู่ที่ประตูและมองดูนางเงียบๆ โดยไม่พูดหรือก้
