บาๆ ว่า “แท้จริงแล้ว ไม่มีความจำเป็นต้องไปเจอเขา”ตะเกียงไฟสีเหลืองส่องไปที่ใบหน้าของเฉินเสียน ราวกับภาพวาดขี้ผึ้งที่ไร้ที่ติเธอบิดผ้าสีแดงเบาๆ เพื่อปิดถาด พร้อมพูดว่า “เอาไปส่งเถอะ”หลังจากที่พ่อบ้านไปแล้ว บ่าวรับใช้ที่อยู่ในเรือนได้ไปเตรียมของว่างเหลียนชิงโจวให้เธอนั่งทานอะไรก่อนเฉินเสียนกล่าว “ท้องของข้ากำลังว่างอยู่พอดี ตอนนี้หิวมากแล้ว”ซูเจ๋อตอนนี้อยู่ที่เรือนช่วงครึ่งเดือนที่ผ่านมา นอกจากเข้าวังกับที่โรงเรียนไท่เพื่อสอนหนังสือแล้วเขาก็ไม่ได้ไปที่ไหนเลย19
คนอื่นคิดว่า เขาคงพอใจในความงามพวกนาง และมัวเมาอยู่ในอ้อมกอดที่อ่อนโยนเมื่อพ่อบ้านของเหลียนชิงโจวส่งของมาถึง พ่อบ้านของซูเจ๋อรู้จักเขา และเขาได้นำพ่อบ้านไปพบซูเจ๋อเป็นการส่วนตัวพ่อบ้านส่งถาดมาและพูดว่า “นี่เป็นของขวัญจากนายท่านส่งถึงใต้เท้า ยังขอให้ใต้เท้าได้โปรดรับไว้”ซูเจ๋อเปิดผ้าสีแดงออกและตกใจเล็กน้อยเมื่อเห็นผลไม้แห้งในถาดอนุภรรยาใหม่ทั้งสองคนที่เข้ามาในบ้านนี้เป็นผู้หญิงที่สวยงามมากจริงๆ เมื่อพวกนางเห็นของเหล่านี้ อดที่จะพูดอย่างเขินอายไม่ได้ว่า “นี่คือการอวยพรให้ใต้เท้ามีบุตรเร็วๆ นะเจ้าคะ”ซูเจ๋อรับไว้ แล้วกล่าวเบาๆ ว่า “ขอบใจนายท่านของเจ้าแทนข้าด้วย”หลังจากที่พ่อบ้านออกไป อนุภรรยาทั้งสองก็ได้ถูกส่งออกไปเช่นกันซูเจ๋อนั่งบนระเบียงเพียงลำพัง เขาได้นั่งท่านั่งที่สบายและแขนเสื้อย้อยลงจนจะตกถึงพื้นเขาวางไว้ข้างมือ แล้วหยิบถั่
