้าเห็นข้าไม่สงบตรงไหน? จิ้งจอกเหลียน อย่าเอาข้าไปคิดซับซ้อนให้เกินไป ข้าจะไปอวยพรก็ไม่ได้รึ?”เหลียนชิงโจวกล่าวว่า “จริงๆน่ายินดี จะไม่ไปอวยพรได้อย่างไร และข้าคิดว่าท่านอาจารย์ตอนนี้ก็ไม่ต้องการพบท่าน”เฉินเสียนสลัดมือของเหลียนชิงโจวออก และก้าวไปข้างหน้าอย่างดื้อรั้น “เขาจะต้องการหรือไม่ก็เป็นเรื่องของเขา เกี่ยวอะไรกับข้า”เหลียนชิงโจวขวางเธอไม่ได้ ได้เพียงแต่ตามเธอไปที่เรือนของซูเจ๋อพักอาศัยอยู่อย่างไรก็ตามฐานะของเฉินเสียนนั้นพิเศษ เกินที่จะไปที่ประตูทางเข้าหน้าบ้านของซูเจ๋ออย่างโจ่งแจ้งได้โชคดีที่ถัดจากเรือนของซูเจ๋อเป็นเรือนว่างที่เหลียนชิงโจวซื้อมาแต่เนิ่นๆและเขาลากนางเข้าไปชั่วคราวเฉินเสียนเองก็ไม่อยากไปที่จะเรือนของซูเจ๋อทางด้านประตูใหญ่18
แค่ไปแสดงความยินดีเท่านั้น และไม่จำเป็นต้องสร้างปัญหาที่ไม่จำเป็นสำหรับซูเจ๋อและตัวนางเองเฉินเสียนคิดว่าในเวลานี้เธอมีเหตุมีผลและสงบมากในเรือนว่างมีพ่อบ้านและบ่าวรับใช้สองคนที่ดูแลเรือนเหลียนชิงโจวพูด “ท่านจะอวยพร ก็เอาสิ่งของให้พ่อบ้าน ให้พ่อบ้านช่วยส่งมอบแทนท่านเถอะ”เฉินเสียนเลิกคิ้วและพูดว่า “ก็ได้ ถ้าเช่นนั้นหาถาดสวยๆ ให้ข้าด้วย จัดทำให้สวยงามกว่านี้อีกหน่อย ส่งไปถึงมือของซูเจ๋อ และบอกเขาว่า ขอให้เขามีความรักใคร่กลมเกรียวกันและขอให้มีบุตรไวๆ ”พ่อบ้านเดินไปหยิบถาดมา และเฉินเสียนก็หยิบอินทผลัมและถั่วแดงลงในถาดแล้วจัดวางอย่างระมัดระวังเธอพูดเ
