ก็ไม่ทันแล้ว ชัดเจนว่าซูเจ๋อเห็นเธอ หรี่ตาปริบๆเฮ่อโยวยิ่งผิวยิ่งฮึกเหิม ร้องเรียกขึ้นว่า“สาวสวย รีบมาสิ มาดื่มสุรากับคุณชายน้อย~”เฉินเสียนออกแรงบิดเขา ดึงที่มุมปากแล้วกล่าวว่า“เลิกเป่าได้แล้ว ชวนเขาดื่มสุราท่านไม่สามารถสู้ได้……..”แต่เฮ่อโยวไม่ฟัง เขายังฮึกเหิมกวักมือเรียกซูเจ๋อ “มาสิ รีบมาเร็วเข้าสิ~”ขาทั้งสองของอวี้เยี่ยนอ่อนแรงลงแล้ว มองเห็นซูเจ๋อก้าวเข้ามาใกล้ทีละก้าวแล้วกล่าวขึ้นว่า“คุณ คุณชาย ทำอย่างไร ไม่เช่นนั้นพวกเราเผ่นก่อนไหม?”เฉินเสียนรู้สึกว่าซูเจ๋อผู้ที่มานี้คิดไม่ดีอย่างแท้จริง ด้วยเหตุนี้ได้ผลักเฮ่อโยวไปบนตัวของหลิวอีกว้า แล้วกล่าวว่า“สหายหลิว ข้ามีธุระต้องไปก่อนแล้ว ท่านจำให้ได้นะว่าต้องนำคนผู้นี้ส่งกลับจวนอัครเสนาบดีด้วย！”พูดจบไม่ได้รอให้หลิวอีกว้าตบปากรับคำ เฉินเสียนลากอวี้เยี่ยนหันตัวแล้วหายไปอย่างรวดเร็วรอจนซูเจ๋อเดินเข้ามาใกล้ เฮ่อโยวที่เมาหนักก็โผเข้าหาเอง ใช้สายตามองอย่างละเอียด ขมวดคิ้วขึ้นทำหน้าไม่พอใจแล้วกล่าวว่า“เมื่อครู่นี้เจ้าอยู่ตรงถนนด้านนั้นมองดูแล้วสวยงามมาก คิดไม่ถึงว่าพอมองใกล้ๆแล้วจะเป็นชายหนุ่ม！”1184
หลิวอีกว้าสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายความเย็นชาที่แพร่กระจายออกมาจากตัวซูเจ๋อสร่างเมามากกว่าครึ่งหนึ่งในทันที เช็ดเหงื่อเย็นนั้นกล่าวขึ้นว่า“ขออภัยคุณชายเขา ดื่มสุราเมาหนัก คุณชายอย่าได้ถือสาเห็นว่าการคิดอ่านเขาปกติเลยนะ”“ผู้ใดบอกว่าคุณชายน้อยดื่มเมาแล้ว
