คุณชายน้อยไม่ได้เมา！”ซูเจ๋อกล่าวอย่างเรียบเฉยว่า“ไม่เป็นไร ข้าจำเขาได้ คุณชายรองของตระกูลเฮ่อเซียง”“ฮ่าๆๆๆ……..ที่แท้เป็นสหายกัน…….”หลิวอีกว้าหัวเราะแห้งๆ เช่นนั้นเมื่อครู่เหตุใดทั้งสองคนนั้นเห็นเขาแล้วเผ่นหนีราวกับเห็นผีนะต่อมาก็เป็นซูเจ๋อที่นำเฮ่อโยวกลับมาส่งที่จวนอัครเสนาบดีด้วยตนเองกล่าวกันว่าเวลานั้นเฮ่อเซียงเชิญเขาเข้ามาห้องโถง อีกด้านเขาชิมรสนํ้าชาอีกด้านก็มองดูเฮ่อเซียงยกมือตีเฮ่อโยวเฮ่อเซียงทั้งตีทั้งด่า “ลูกไม่รักดี！ลูกอกตัญู！เจ้าก่อความวุ่นวายแล้ว！คาดไม่ถึงว่าขนาดบัณฑิตเจ้ายังกล้าลวนลาม ดูว่าวันนี้ข้าจะตีเจ้าตายไหม！”เฮ่อโยวสร่างเมาแล้ว เหลือบมองท่าทางสบายอกสบายใจไม่ใส่ใจของซูเจ๋อยังกล้ารู้สึกว่าเขาสวยที่ไหนกันเล่า น่ารักเกียจเป็นอย่างมากเลย！ต่อมาเฉินเสียนทราบเรื่องนี้ ยึดมั่นรู้สึกว่าช่วงนี้ไม่เจอหน้ากันกับซูเจ๋อจะดีกว่า หลีกเลี่ยงตัวเองจะโชคร้ายอวี้เยี่ยนกล่าวขึ้นว่า“บ่าวกลัวใต้เท้าซูเป็นเรื่องที่สมควรแล้ว องค์หญิงเหมือนว่าก็กลัวใต้เท้าเช่นกันนะเพคะ?”“ข้ากลัวเขา?”เฉินเสียนหนังตากระตุกกล่าวว่า“เขาไม่ใช่เสือ ข้าจะกลัวเขาทำไมเล่า?”1185
“แต่ใต้เท้าซูทำให้คุณชายรองเฮ่อโยวถูกท่านพ่อของเขาตีหนึ่งยกเลยนะเพคะ ได้ยินมาว่าตอนที่คุณชายรองถูกตี ใต้เท้าซูยังดื่มชาอยู่ด้านข้างอย่างสบายอารมณ์”เฉินเสียนกล่าวอย่างจนปัญญาว่า“เป็นคุณชายรองเฮ่อนั่นไม่ซื่อตรงก่อน ผิวเป่าปากไปมั่วหมด คนอย่างซ
