นเป็ดให้เขา แต่อวี้เยี่ยนกังวลใจว่าสวมใส่ไม่มากพอไม่อุ่น จะทำให้เจ้าน่องน้อยหนาวได้เฉินเสียนกล่าวว่า“สวมใส่หนาแล้วทำให้เจ้าน่องน้อยเคลื่อนไหวไม่ได้ เจ้าน่องน้อยของพวกเราเป็นเด็กผู้ชาย ไม่ได้บอบบางเช่นนั้นหรอก”เจ้าน่องน้อยสะบัดร่างกายน้อยๆของตน ตอนชุดสั่นเสียงจี้อายุยืนห้อยไว้ที่หน้าอกของเขาก็ดังขึ้นอย่างไพเราะเสนาะหูเสียงนั้น ราวกับว่าเป็นลมเย็นสบายโดยฉับพลันเฉินเสียนได้ยินมักจะหรี่ตาลงแล้วยิ้มได้อยู่เสมอเพราะบางครั้งเธอจะระลึกได้ นี่เป็นจี้อายุยืนที่ซูเจ๋อมอบให้กับลูกชายของเธอ1164
เธอเห็นซูเจ๋อเป็นสหาย เพราะฉะนั้นจิตใต้สำนึกเธอเลยได้พูดปลอบประโลมตัวเอง บางครั้งความสัมพันธ์ระหว่างสหายพอคิดดูก็เป็นเรื่องที่สมควรแล้วในเมืองหลวงมีข่าวคราวอื่นแถวถนนใหญ่ตรอกซอยเล็ก หลักจากดื่มชากินข้าวเสร็จ นอกจากจะพูดคุยเรื่องวุ่นวายขัดแย้งภายในเรือนขุนนาง แล้วยังพูดคุยเรื่องอื่นกันยกตัวอย่างเช่นการค้าทางชายแดนของเย่เหลียงกับต้าฉู่กระทบกระทั่งกันทำให้เกิดความวุ่นวายขึ้น ทหารชายแดนของทั้งสองฝั่งเกิดการรบกันครั้งก่อนเย่เหลียงรบแพ้ต้าฉู่ แต่ก็เป็นเรื่องไม่กี่ปีที่ผ่านมาเย่เหลียงกระหายการทำสงคราม ไม่ยอมแพ้ต้าฉู่ และการรบแพ้ชนะเป็นเรื่องปกติของผู้ที่ทำสงครามการรบ ไม่ใช่ว่ารบแพ้หนึ่งครั้งแล้วจะกำหนดการแพ้ชนะตลอดไปเย่เหลียงฟื้นฟูสภาพจิตใจร่างกายได้ดี มีจิตใจอยากจะสู้รบก่อจลาจลตั้งนานแล้วครั้งหนึ่งตรงชายแดนทั้
