ะไรขึ้น……”นัยน์ตาเธอที่มีนํ้าตาคลอเบ้าหันไปทางฉินหรูเหลียง พยายามแล้วดึงมือเขาไปหาแต่เมื่อฉินหรูเหลียงเพิ่งเห็นภาพที่สองมือของเธอนั้นพัวพันอยู่บนตัวของผู้ชายอื่นฉินหรูเหลียงก็แสดงให้เห็นถึงความเจ็บปวดและผิดหวัง จึงเอามือออก แผดเสียงคำรามอย่างกับสัตว์ดุร้าย“ เกิดเรื่องอะไรขึ้นเจ้าเองยังไม่รู้อีกรึ？”“ท่านแม่ทัพท่านโปรดเชื่อข้า ข้าได้รับความไม่เป็นธรรม！ ข้าถูกใส่ร้าย！”ฉินหรูเหลียงพูดอย่างเย็นชาว่า “ข้าเชื่อในสิ่งที่ตาข้าเห็น เจ้ามีอะไรกับคนอื่นนี่ยังจะเรียกว่ามีคนไม่ให้ความเป็นธรรมกับเจ้ารึ ไม่ว่าจะเป็นผู้ชายคนไหนที่อยู่ข้างกายเจ้า เจ้าก็พามาเสพสุขทั้งหมดเลยรึ？”“ท่านแม่ทัพไม่ใช่อย่างนั้น……”หลิ่วเหมยอู่ร้องทั้งนํ้าตาเหล่านายหญิงที่รู้เรื่องภายในบ้านของท่านแม่ทัพ ต่างแยกย้ายกันไปด้วยความรู้สึกเหลือเชื่อปนตกใจ1151
ฉินหรูเหลียงไม่ยอมชายตามองเธอเช่นกัน ตอนนั้นเขาตั้งใจทำจริง บนเรือนร่างของเธอในขณะนั้นปรากฏให้เห็นเพียงคำคำเดียว นั่นก็คือ—— สกปรกเขาหันตัวกลับ ด้วยสายตาที่ซ่อนความทุกข์เอาไว้แล้วจากไปหลิ่วเหมยอู่เจ็บปวดจนไม่อยากจะมีชีวิต “ท่านแม่ทัพท่านฟังข้าก่อน เหมยอู่ไม่รู้อะไรทั้งนั้นจริงๆ……”ทันทีหลังจากนั้นเซียงหลิงก็เข้ามา ทั้งนายและบ่าวก็ร้องไห้กันอย่างเจ็บปวดเซียงหลิงพยุงหลิ่วเหมยอู่กลับสวนดอกพุดตาน นำนํ้าอุ่นมาเช็ดตัวให้แก่นางงานเลี้ยงคืนนี้ต้องยุติลงอย่างรีบร้อนสงสัยต้องรอวันพรุ่งนี้
