ักทายพอเป็นพิธี จากนั้นก็เข้าไปทักทายกับผู้คนที่เข้ามาร่วมงานในลานจัดงานแขกผู้ชายและแขกผู้หญิงนั้นนั่งแยกกัน ตรงกลางถูกกั้นด้วยตาข่ายบางหนึ่งชั้นเวลาที่เฉินเสียนอุ้มเจ้าน่องน้อยออกมา แขกผู้ชายได้แต่มองดูคร่าวๆ แต่มองเห็นเธอนั่งอย่างเพียบพร้อมบนโต๊ะหลักวันนี้เฮ่อเซียงก็มาร่วมงานฉลองวันเกิดด้วย จึงดึงตัวเฮ่อโยวมาร่วมงานด้วยเฮ่อโยวไม่ชอบเข้าร่วมงานฉลองอะไรแบบนี้ แต่ทนไม่ไหวกับคำบ่นของเฮ่อเซียง บอกว่าโชคดีที่ได้ฉินหรูเหลียงช่วยเขาไว้ ก็ต้องมาร่วมแสดงความยินดีเป็นธรรมดาเดิมทีเฮ่อโยวจะออกไปเที่ยวเกเรข้างนอก สุดท้ายเฮ่อเซียงจึงรีบพูดขึ้นทันทีว่า “เจ้ากล้าออกไป ข้าจะตัดขาหมาของเจ้า！”1130
สำหรับเฮ่อโยวแล้วการข่มขู่แบบนี้เป็นเรื่องที่พบบ่อย อีกอย่างตาแก่ก็ไม่เคยทำจริงเลยสักครั้งเมื่อตาแก่เห็นว่าข่มขู่เขาไม่ได้ จึงพูดอีกว่า “เจ้ากล้าออกไป เงินเดือนนี้เจ้าจะไม่ได้แม้แต่นิดเดียว！”เฮ่อโยวใจนั้นคิด เดือนนี้เพิ่งได้เป็นคนหัวแถว การไม่มีเงินใช้นั้นอยู่ยากลำบากกว่าหมาของเขาถูกตัดขาเสียอีก！ดังนั้น เฮ่อโยวจึงมากับบิดาด้วยความอึดอัดใจ เมื่อถึงจวนแม่ทัพก็เข้ามาแสดงความยินดีเฮ่อโยวนั่งอย่างน่าเบื่อหน่ายอยู่ด้านข้าง ในมือถือตะเกียบ แล้วก็เคาะไปที่ถ้วยชามที่อยู่ด้านหน้า รอเวลาเจ้าของบ้านที่อยู่ด้านหลังตาข่ายนั้นปรากฎตัวออกมา เขาเงยหน้าขึ้นมาโดยไม่ได้ตั้งใจ แล้วพูดอย่างอึดอัดใจว่า “ ทำไมคนนั้นถึงมองแล้วรู้ส
