ฉินหรูเหลียงผงะไป จับมือหลิ่วเหมยอู่และกล่าวว่า “อย่าคิดอะไรมั่วๆ มันไม่มีอะไร”หลิ่วเหมยอู่โน้มตัวเข้าไปในอ้อมแขนของเขาและกล่าวว่า “ท่านแม่ทัพ เหมยอู่ก็เป็นผู้หญิง แน่นอนว่าสามารถสัมผัสได้ถึงความรู้สึกของผู้ชายที่มีต่อผู้หญิงโดยธรรมชาติ ไม่เป็นไร เหมยอู่ไม่ได้โทษท่านแม่ทัพ องค์หญิงก็ทุ่มเทอะไรมากมาย ถ้าท่านแม่ทัพไม่หวั่นไหวเลยจริงๆ นะ นั่นก็ใจแข็งไปแล้ว”“เหมยอู่ต้องการอยู่กับองค์หญิงอย่างสงบ หมายความว่าเหมยอู่ไม่คิดอะไรไม่ดีกับองค์หญิง ตราบใดที่ท่านแม่ทัพคิดถึงข้าบ้าง เหมยอู่ก็จะพอใจแล้ว นั่นเป็นเหตุผลที่เหมยอู่ต้องการให้ท่านแม่ทัพจัดงานเลี้ยงครบร้อยวันให้ท่านชายน้อย ซึ่งแสดงให้เห็นความตั้งใจในก้าวแรกของเหมยอู่ และท่านแม่ทัพก็ตั้งใจเพื่อก้าวแรกด้วยดีไหมเจ้าคะ?”“ท่านแม่ทัพและองค์หญิงแต่งงานกันมาหนึ่งปีแล้ว อีกทั้งเป็นงานเลี้ยฉลองร้อยวันลูก จัดงานให้คึกคัก บางทีมันอาจจะค่อยๆ ละลายหัวใจที่เย็นชาขององค์หญิงก็ได้”ฉินหรูเหลียงรู้สึกประหลาดใจจริงๆ หลิ่วเหมยอู่โอบอ้อมอารีถึงขั้นนี้เขาและเฉินเสียนสามารถค่อยๆ เข้ามาใกล้ชิดกันได้จริงหรือไม่?ฉินหรูเหลียงรู้สึกว่าความหวังไม่สามารถคาดเดาได้เฉินเสียนเป็นผู้หญิงที่กล้าที่จะรักและเกลียด ด้วยเหตุนี้ จึงค่อยๆ ดึงดูดเขา1115
เพียงแต่ในขณะที่ดึงดูดเขา เขาได้ทำร้ายเธออย่างที่สุดฉินหรูเหลียงไม่อยากฝืนเจตนาดีของหลิ่วเหมยอู่ ถ้าด้วยเหตุนี้ให้เฉินเสียนและหลิ