โลกเขาใช่ และเขาจะต้องใช้แซ่ฉินของข้าต่อจากนี้ ตราบใดที่ใช้แซ่ของข้า ข้าคิดว่าท่านจะรู้สึกไม่ค่อยสบายใจสินะ”เฉินเสียนไม่โกรธและกล่าวว่า “ตามใจท่าน”ฉินหรูเหลียงหันหลังกลับจากไปเขาพบว่าตัวเองกำลังแข่งขันกับเฉินเสียน ถ้าเฉินเสียนไม่ได้ทำให้เขารู้สึกดีเขาไม่อยากให้เฉินเสียนรู้สึกดีแต่ในใจของเขา เขาไม่ต้องการให้เด็กใช้นามสกุลฉินของเขาแม่ของเด็ก เขาก็ยังต้องการให้นางกลับมาหาเขาหลังจากที่ฉินหรูเหลียงออกไป อวี้เยี่ยนก็มองไปที่เฉินเสียนอย่างมึนงง นี่เป็นครั้งแรกที่นางได้ยินอย่างชัดเจนว่าเจ้าน่องน้อยไม่ใช่ลูกชายของฉินหรูเหลียงและเห็นฉินหรูเหลียงยอมรับอย่างชัดเจนอวี้เยี่ยนถามอย่างระมัดระวัง “องค์หญิง เจ้าน่องน้อย…ไม่ใช่ลูกของท่านแม่ทัพฉินจริงๆ หรอกหรือเพคะ?”เฉินเสียนเงยหน้าขึ้นมองนาง “เจ้าเพิ่งรู้รึ? เอ๊ะ ข้ายังไม่ได้บอกเจ้าเหรอ?”1118
อวี้เยี่ยนกังวลจนอยู่ไม่เป็นสุข “บ่าวสงสัยมานานแล้ว แต่เรื่องที่ไม่มีที่มาก็ไม่กล้าเอ่ยออกมามั่วๆ เพคะ องค์หญิง ใครเป็นพ่อของเจ้าน่องน้อยเพคะ?”เฉินเสียนกล่าว “เจ้าต้องถามอดีตองค์หญิงโง่เขลาของเจ้า ข้าจะรู้ได้อย่างไรว่าเป็นใคร”ในเวลานั้นอวี้เยี่ยนถูกส่งออกจากจวนแม่ทัพ และไม่มีโอกาสกลับมาอวี้เยี่ยนประสานมือและกล่าว “ตราบใดที่รู้ว่าไม่ใช่ลูกของท่านแม่ทัพฉิน บ่าวก็ดีใจเพคะ!” หลังจากนั้นก็กลุ้มใจขึ้นมาอีกครั้ง “แต่ไม่ได้เพคะ ไม่ว่าพ่อเจ้าน่องน้อยจะเป็นใครก็ตาม ตอนนี้
