ำให้ตัวเองแย่ คิดให้กว้าง มองไปข้างหน้า ทางข้างหน้ายังมีอีกยาวไกล”ซูเจ๋อยกริมฝีปากยิ้มบางๆ และกล่าวว่า “ใช่ มองไปข้างหน้า ทางข้างหน้ายังอีกยาวไกล อาเสียน ข้าบอกเรื่องของข้าแล้ว ท่านก็บอกเรื่องท่านให้ข้าฟังด้วยสิ”เฉินเสียนรู้สึกลึกๆ ว่าการเปิดใจคุยกันจะเริ่มต้นขึ้นใน ณ บัดนี้เธอควรจะพูดอะไรบางอย่างแต่หลังจากคิดอย่างถี่ถ้วนแล้ว เธอก็พบว่าไม่มีอะไรจะพูด เธอจึงถอนหายใจแล้วกล่าวว่า “เรื่องของข้าไม่ใช่ว่าท่านรู้หมดแล้วหรือ องค์หญิงผู้ให้กำเนิดทารกและกับแม่ทัพก็ผ่านกันไปไม่ดีนัก ส่วนความรู้สึก”เธอยักไหล่ “ข้าพบว่าความรู้สึกของข้ามันว่างเปล่า ท่านรู้ดีว่าความตั้งใจของข้า ในอนาคตหลังจากเตะฉินหรูเหลียง ข้าตั้งใจแน่วแน่ที่จะรวบรวมความงามทั้งหมดในโลกนี้มาทำเป็นชายหนุ่มที่คอยปรนนิบัติข้า”ซูเจ๋อยิ้มน้อยๆ และกล่าวว่า “หนาวไหม?”เฉินเสียนส่ายหัวซูเจ๋อถอดเสื้อคลุมของเขาแล้วสวมให้เธอ เธอรู้สึกถึงความอบอุ่นจากซูเจ๋อซูเจ๋อถามว่า “คืนนี้ท่านอยากกลับไปไหม?”“อยากสิ มิเช่นนั้นอวี้เยี่ยนก็จะบ่นอีก”1109
ซูเจ๋อลุกขึ้นและยื่นมือให้เฉินเสียน “งั้นข้าจะไปส่งท่าน”เฉินเสียนจับมือเขาอย่างไม่ประมาทลุกขึ้นจากทางเดินไม้ ปัดที่มุมเสื้อผ้าหมุนตัวเดินออกไปกับซูเจ๋อเธอดึงมือออกจากซูเจ๋อโดยธรรมชาติ และซูเจ๋อก็ปล่อยมือไปโดยธรรมชาติกลับไปก็ดึกแล้ว และอวี้เยี่ยนก็บ่นอีกพักหนึ่งเมื่อเฉินเสียนนอนอยู่บนเตียง เธอนึกถึงสระนํ้าข้าง
