ามีคนในครอบครัวรึเปล่า?”“ลูกสาวกำพร้าหนึ่งคน”เฉินเสียนเงยหน้ามองเขา จู่ๆ ก็ถามขึ้นมาว่า : “ยังเป็นเด็กหรือว่าโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว?”“เป็นเด็กหรือผู้ใหญ่ มันทำไมหรือ” ซูเจ๋อถาม1093
เมื่อเฉินเสียนได้สติ เธอก็รีบตีส่วนผสมต่ออย่างแรง พร้อมกับพูดขึ้นว่า : “ไม่ทำไม เพียงแต่รู้สึกว่าท่านควรจะดูแลเขาให้ดี หากโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว มีท่านที่เป็นแบบนี้ทั้งคนอยู่ข้างหน้า การจะมีชายสักคนเข้ามาในดวงใจของนางคงจะเป็นเรื่องยาก”ซูเจ๋อไม่ได้ตอบอะไรผ่านไปครู่ใหญ่ เขาจึงพูดขึ้นว่า : “นางมีชายในใจอยู่แล้ว และได้แต่งงานไปแล้ว”เป็นครั้งแรกที่เฉินเสียนได้ยินนํ้าเสียงที่โศกเศร้าจากคำพูดของเขาเธอจึงพูดต่อว่า : “เหรอ ข้ายังนึกว่านางจะหลงใหลในรูปร่างหน้าตาของท่านเสียอีก”ซูเจ๋อยิ้มขึ้นอย่างบางเบา : “นางเองก็รู้สึกว่าข้าเป็นคนที่แย่มาก”
1094
