ี้ไม่เป็น ห้องครัวทั้งห้องไม่มีอาหารหน้าตาแบบนี้”เฉินเสียนรู้สึกเริ่มเป็นกังวลขึ้นมา จึงพูดขึ้นว่า : “ตอนที่ข้าสลบไป วิญญาณล่องลอยเดินทางไปทั่วปฐพีแล้วจึงค่อยย้อนกลับมา ได้ความรู้มากมาย แบบนี้ไม่ได้หรือไง?”ซูเจ๋อหรี่ตาลง เก็บซ่อนแววตานั้นไว้เฉินเสียนไม่นึกเลยว่า ตอนนี้เธอและเฉินเสียนคนเก่า สรุปแล้วคือคนคนเดียวกัน หรือเป็นคนสองคนกันแน่นะ?แล้วเธอที่มีชีวิตอยู่ในตอนนี้ กำลังใช้ชีวิตแทนผู้อื่น หรือมีชีวิตเพื่อตัวเองกันล่ะ?คำพูดของซูเจ๋อทำให้เธอรู้สึกค่อนข้างหนักอึ้ง1092
ซูเจ๋อหั่นผักตามคำขอของเฉินเสียน เธอตั้งใจจะใช้แป้งที่เหลือทำอาหารอย่างอื่นเฉินเสียนที่ใจไม่ค่อยอยู่กับเนื้อกับตัว จึงหาเรื่องอื่นมาชวนคุยแทน : “ก่อนหน้านี้ท่านบอกว่าท่านได้เริ่มต้นชีวิตใหม่ มันหมายความว่ายังไงหรือ?”ซูเจ๋อจึงพูดขึ้นว่า : “ข้าร่อนเร่พเนจรตั้งแต่เด็ก ต้องหนีตลอด และถูกไล่เข่นฆ่าตลอด หลังจากนั้นก็เจอกับผู้มีพระคุณได้ช่วยชีวิตไว้ ชีวิตกลับมาสงบอีกครั้ง”ในใจของเฉินเสียนจู่ๆ ก็แน่นขึ้นมา : “ทำไมถึงมีคนตามฆ่าท่าน?”“อาจจะเป็นเพราะการมีชีวิตอยู่ของข้า ไปเกะกะขวางทางใครเข้าเฉินเสียนหยุดนิ่งไป แล้วจึงพูดขึ้นว่า : “งั้นต้องยิ่งมีชีวิตอยู่เข้าไปใหญ่ ขวางพวกมันให้ตายกันไปข้าง”ซูเจ๋อหัวเราะพร้อมกับพูดขึ้นว่า : “หลังจากนั้นข้าก็คิดแบบนี้เหมือนกัน”“แล้วผู้มีพระคุณของท่านล่ะ? ยังมีชีวิตอยู่ไหม?”“เขาได้จากโลกนี้ไปแล้ว”“เข
