ตาให้ท่านอยู่ นานๆ ทีจะได้มาในที่แบบนี้ ที่ที่เป็นดั่งฝันอันมัวเมาเคล้าความอ้อยอิ่งนั่นท่านแน่ใจหรือว่าจะไม่อยากอยู่ต่ออีกสักประเดี๋ยว?”ซูเจ๋อพูดขึ้นอย่างกระจ่างแจ้งชัดเจน : “ไปกันเถอะ”ซูเจ๋อเองไม่ได้สนใจสายตาผู้คนเลยแม้แต่น้อย ก้มหน้าก้มตาจับมือของเฉินเสียนไว้แต่เฉินเสียนยังอยากรักษาหน้ารักษาตาอยู่ เมื่อไหร่ที่มีสายตาแปลกๆ มองมาเธอก็จะรีบอธิบายยกใหญ่อย่างกระอักกระอ่วนใจ : “นี่คือพี่ชายข้าเอง อย่าพากันเข้าใจผิดล่ะ เขาเป็นพี่ชายของข้า เขาเป็นพี่ชายข้าเอง”เธอที่คอยตะโกนอธิบายจนคอแห้ง ซูเจ๋อยังคงก้มหน้าก้มตาเดินต่ออย่างไม่สนใจใคร เฉินเสียนอดไม่ได้ที่จะพูดขึ้นด้วยอารมณ์ฉุนเฉียว : “ท่านปล่อยข้าก่อนได้หรือไม่? อับอายขายหน้าชะมัด”ซูเจ๋อจึงพูดขึ้นว่า : “ข้าสวมหน้ากากอยู่ ข้าไม่กลัว”เฉินเสียนนึกในใจ ถ้าจะขายหน้าเธอก็ไม่ควรขายหน้าคนเดียวซะหน่อยจะต้องหาวิธีสยบความฮึกเหิมของซูเจ๋อให้จงได้จากนั้นเมื่อมีคนมองมา เฉินเสียนก็อธิบายอย่างใจเย็นว่า : “อย่าเดาส่งเดชเราไม่ใช่พวกรักร่วมเพศ! เขาเป็นพ่อเลี้ยงข้า เห็นข้ามาเที่ยวผู้หญิงเป็นไม่ได้!”1069
ผู้คนที่สัญจรไปมาถามขึ้นด้วยความประหลาดใจ : “ทำไมถึงมีพ่อเลี้ยงที่ดูแล้วอายุน้อยขนาดนี้กัน”ซูเจ๋อ : “……”พ้นตรอกถนนที่คึกคักนั่นมา บรรยากาศเริ่มเย็นลง จากนั้นผู้คนบนถนนก็เงียบสงบอวี้เยี่ยนเห็นว่าองค์หญิงของนางถูกดึงแขนอยู่แบบนี้คงรู้สึกหดหู่ใจไม่น้อยอวี้เยี่ยนท
