เป็นแบบนี้ ไม่ว่าใครก็คงจะช่วยเจ้าไม่ได้”“ยังเป็นฉินหรูเหลียงที่โหดเหี้ยมที่สุด คนรักเก่า บทจะขายก็ขายเสียนี่ พาเจ้ามาทิ้งไว้ในที่แบบนี้อย่างสิ้นเยื่อขาดใย ที่ตรงนี้สำหรับผู้หญิงแล้ว เป็นขุมนรกที่ไร้จุดสิ้นสุด ที่จริงแล้วมันเจ็บปวดทรมานแสนสาหัสเสียยิ่งกว่าการที่เจ้าตายในดาบเดียวด้วยซํ้าไป”เฉินเสียนฉีกยิ้มที่มุมปาก พูดต่ออย่างใจเย็น : “เอาล่ะ เวลาของธูปครึ่งดอกคงใกล้จะถึงแล้ว”1063
เซียงซั่นเหมือนจะตามความหมายของคำพูดเฉินเสียนไม่ค่อยทัน จึงถามอย่างประหลาดใจว่า : “ท่านไม่กลัวการร้องขอความเมตตาหรือ?”“คนที่จะต้องกลัวการร้องขอความเมตตาคงจะไม่ใช่ข้า”ชั่วอึดใจ เซียงซั่นก็รู้สึกถึงความไม่ชอบมาพากลสายตาของเธอเริ่มพร่ามัว ร่างกายค่อยๆ ร้อนรุ่ม หายใจหอบไม่สมํ่าเสมอยานี้มีฤทธิ์แรงกว่าตอนที่ให้เฉินเสียนกินเมื่อคราวก่อน ประสิทธิภาพของฤทธิ์ยากระตุ้นเร่งเร้าอย่างรวดเร็ว สัมผัสได้ถึงความว่างเปล่าและความเจ็บปวดทรมานที่สุด“เกิดอะไรขึ้น ในเมื่อข้าเห็นท่าน……” เซียงซั่นเนื้อตัวแดงกํ่าไปทั้งตัว จ้องมองเฉินเสียนตาเขม็งอวี้เยี่ยนพูดขึ้นอย่างดูถูกเหยียดหยาม : “นังชั้นตํ่า ชาหยาบๆ คุณภาพตํ่าๆของหอหมิงเย่ว์นะหรือ ที่คู่ควรจะให้องค์หญิงดื่ม?”เมื่อครู่เฉินเสียนเพียงแค่แกล้งดื่มชา แต่จริงๆ แล้วเธอเทนํ้าชาครึ่งถ้วยลงบนแขนเสื้อต่างหาก เฉินเสียนกำลังลูบแขนเสื้อที่เปียกนั่น ไม่สะทกสะท้านอวี้เยี่ยนหัวเราะอย่างเยือกเย็
