อนต่อสู้ตรงท้ายตลาดของวันนั้นซูเจ๋อเฉินเสียนเองก็ไม่รู้ว่าตัวเองไม่พอใจอะไรตรงไหน เธอจ้องตาเขาพร้อมกับถามไปว่า : “ท่านมาได้ยังไง?”ซูเจ๋อที่ฟังนํ้าเสียงไม่ออกว่าเธอกำลังโกรธ : “ท่านจำข้าได้หรือ?”1065
เฉินเสียน: “ไม่อยากให้ข้าจำได้ ทำไมถึงไม่เปลี่ยนหน้ากากอันใหม่?” เธอเลิกคิ้วขึ้นสูง แล้วพูดต่อไปว่า : “ทำไม ท่านเป็นแขกคนที่สองของนางรึ?”ซูเจ๋อเดินเข้ามา ไม่พูดอะไรแม้แต่คำเดียว เขาไม่พูดพรํ่าทำเพลง เดินเข้ามาจับข้อมือของเฉินเสียน หมุนตัวแล้วเดินออกไปทันที ไม่ได้ชายตามองเซียงซั่นแม้แต่นิดเดียวอวี้เยี่ยนเริ่มจะพอเดาได้ ว่าชายที่สวมหน้ากากผู้นั้นเป็นใคร……นางเองก็รีบตามหลังพวกเขาไปติดๆเซียงซั่นเองก็ได้เห็นซูเจ๋อเข้ามาด้วย ถึงแม้ว่าจะไม่ได้เห็นหน้าตาของเขาชัดเจน แต่รูปร่างที่สูงโปร่งนั่น เปล่งประกายโดดเด่น หน้าตาคงจะไม่ได้น่าเกลียดอย่างแน่นอนหากว่าคนผู้นี้เป็นแขกของนางจริงๆ นางก็เต็มใจจะรับอย่างยิ่ง นี่ดีกว่าลูกค้าที่เหงื่อซกท่วมตัว กลิ่นตัวเหม็นฉุน ทั้งรุนแรงและหยาบคายกว่าเป็นไหนๆ!เพียงแต่ชายผู้นี้ไม่มาให้นางปรนนิบัติรับใช้ แต่กลับมาพาตัวเฉินเสียนไปเสียนี่!เหตุใดชะตาชีวิตของคนเราถึงได้แตกต่างกันราวฟ้ากับดินเช่นนี้!
1066
