?”พูดอยู่นางก็ดึงแขนเสื้อตัวเองขึ้น ฉีกดึงแขนเสื้อทึ้ง กล่าวแฝงไปด้วยความเจ็บปวดและเกลียดชังว่า“พระองค์ดู พระองค์ดู！อยู่ที่นี่ไม่มีผู้ใดที่ไม่กล้ากลั่นแกล้งหม่อมฉัน！ผู้ดูแลสั่งให้หม่อมฉันรับแขก ถ้าหากว่าหม่อมฉันไม่ทำ ผู้คุมของหอหมิงเยว์ทั้งหมดก็จะพุ่งเข้ามากลั่นแกล้งหม่อมฉัน……จนถึงตอนที่หม่อมฉันยินยอมทำถึงได้หยุด……..”เซียงซั่นนํ้าตาไหลริน สั่นสะท้านแล้วกล่าวว่า “พวกเขาไม่มีทางสนใจว่าร่างกายหม่อมฉันจะมีบาดแผลหรือไม่ เพียงแค่มีแขกมา หม่อมฉันก็จำเป็นต้องรับไม่ว่าจะมากันกี่คน……”สาวงามที่มีลำดับขั้นตํ่าสุดอยู่ที่นี่ไม่มีสิทธิจะพูดแม้แต่น้อยเลยเฉินเสียนเพิ่งจะรู้ เพียงแค่เป็นเวลาทำงานค้าขาย ไม่ว่าจะมีกี่คนนำเงินมาเลือกใช้บริการเซียงซั่น ไม่ว่าจะเป็นเวลาเดียวกันหรือไม่ เซียงซั่นก็จำเป็นต้องรับไม่สามารถที่จะกล่าวปฏิเสธผู้ที่มาได้คำพูดของเซียงซั่นทำให้เฉินเสียนขมวดคิ้วขึ้น อวี้เยี่ยนฟังพักหนึ่งรู้สึกรับไม่ได้ พยายามอดกลั้นความอยากจะอาเจียนเซียงซั่นจ้องเขม็งใส่เฉินเสียนด้วยความเกลียดชังแล้วกล่าวว่า“พระองค์เคยพูดว่าจะปกป้องหม่อมฉัน พระองค์จะช่วยหม่อมฉัน วันนั้นทำไมพระองค์ไม่ปรากฏตัวเล่าเพคะ ！พระองค์เป็นผู้ที่อยู่เบื้องหลัง พระองค์นั่นแหละที่เป็นคนที่โหดเหี้ยมอำมหิตที่สุด！”อวี้เยี่ยวกล่าวขึ้นด้วยความโมโหว่า“เซียงซั่น ปากเจ้าพูดให้มันดีหน่อยนะ！”1058
เฉินเสียนไม่โกรธ กล่าวขึ้นว่า“เซียงซั่น เจ้าค
