ดียวฉินหรูเหลียงก็ไม่ฟังอีกเลยเขาเรียกบ่าวมานำเซียงซั่นกับเด็กรับใช้คนนั้นโบยอยู่บนพื้นด้วยกันเด็กรับใช้ถูกไม้ตีตายคาที่ เซียงซั่นยังเหลือครึ่งชีวิตสุดท้ายฉินหรูเหลียงแค้นเคืองตีเซียงซั่นตายก็ไม่สามารถระบายความแค้นเคืองของเขาได้ เลยสั่งหยุดให้เลิกใช้ไม้ตีเฆี่ยนนาง เซียงซั่นนึกว่าฉินหรูเหลียงมีท่าทีที่เมตตาด้วย นึกว่าตัวเองมองเห็นความหวังแล้วต่อมาคำพูดของฉินหรูเหลียงบอกนำนางไปนรกให้ไกลสุดลูกหูลูกตาฉินหรูเหลียงกล่าวว่า“นำนางส่งเข้าไปที่หอหมิงเยว์ ขายเข้าไปให้เป็นโสเภณีเขียนเอกสารซื้อขายที่ไม่สามารถไถ่ถอนคืนได้ อนาคตตายก็ให้ตายในหอหมิงเยว์！”เซียงซั่นหน้าไร้สง่าราศี กล่าวว่า“ท่านแม่ทัพ…..ท่านแม่ทัพอย่าทำเช่นนี้เจ้าค่ะ……ทำเช่นนี้ไม่ได้นะเจ้าคะท่านแม่ทัพ！”1045
หอหมิงเยว์เป็นหอนางโลมที่ใหญ่ที่สุดของเมืองหลวง แขกที่ไปๆมาๆแบ่งเป็นระดับชั้นต่างๆมากมายหลากหลาย โสเภณีที่คอยบริการด้านในก็แบ่งระดับชั้นเช่นกันในเมืองหลวงถ้าหากมีสมาชิกในเรือนที่เป็นหญิงสาวได้รับโทษ ไม่ถูกเนรเทศออกนอกอาณาเขตก็ถูกส่งเข้าหอหมิงเยว์เพื่อเป็นโสเภณี เหมือนกันกับเซียงซั่นที่ฐานะเดิมเป็นบ่าว เข้าไปในหอหมิงเยว์แล้วก็ต้องเป็นโสเภณีระดับล่างสุดฉินหรูเหลียงเพิ่งจะกล่าวออกมา ก็ยิ่งไร้ความรู้สึกไม่มีทางหนีทีไล่ให้อีกในเวลานั้นมีคนขึ้นมาลากตัวเซียงซั่นออกไปจากจวนแม่ทัพ มุ่งไปยังหอหมิงเยว์ในระหว่างทางเซียงซั่นร้องไห้อย่างเจ็บปวดท
