ุกข์ทรมานโถงบุปผาเงียบสงบลง คราบเลือดเต็มไปหมดทุกแห่งหนศพของเด็กรับใช้ถูกยกออกไป คนรับใช้ยกนํ้ามาขัดล้างคราบเลือดที่อยู่บนพื้นออกหลิ่วเหมยอู่ไม่ส่งเสียงออกมาเงียบมาโดยตลอด ฉินหรูเหลียงถึงได้เอียงหัวมามองดูนาง เห็นใบหน้าเล็กซีดเผือด มีอาการตกใจมึนงงเล็กน้อยในที่สุดฉินหรูเหลียงก็ใจอ่อนยวบ รู้ว่านางขี้ขลาดแต่ไหนแต่ไรมา ต้องถูกทำให้ตกใจเป็นแน่ฉินหรูเหลียงยื่นมือไป นำมือนุ่มนวลของนางกอบกุมไว้ที่กลางฝ่ามือใหญ่ของเขาหลิ่วเหมยอู่สะอื้นไห้ นํ้าตาร่วงหล่นลงมา1046
ฉินหรูเหลียงกล่าวว่า “เป็นอะไร ตกใจจนงงหรือ?”หลิ่วเหมยอู่ทำเสียงฟุดฟิดที่จมูก สะอีกสะอื้นกล่าวว่า“ไม่ใช่เจ้าค่ะ เหมยอู่เพียงแค่รู้สึกว่านานมากที่ไม่เคยถูกท่านแม่ทัพกุมมือเจ้าค่ะ”ช่วงที่ผ่านมาเขาปฏิบัติกับนางอย่างเย็นชาจริงๆหลังจากครั้งก่อนตั้งแต่มือซ้ายได้รับบาดเจ็บ ฉินหรูเหลียงก็จิตใจไม่สงบเพียงแค่อยู่กับหลิ่วเหมยอู่ยิ่งรู้สึกว่าหงุดหงิดวุ่นวายใจวันนี้ฉินหรูเหลียงสงบลงแล้ว รู้ว่าเรื่องนี้สาเหตุไม่ใช่เพราะนาง ก็ไม่ควรที่จะปฏิบัติอย่างเย็นชากับนางอีกต่อไปแล้วมองท่าทางนํ้าตาคลอเบ้าน่าสงสารของหลิ่วเหมยอู่นั้นแล้ว ใจของฉินหรูเหลียงมีความรู้สึกทะนุถนอมขึ้นมาโดยฉับพลันเขายังคงรักหลิ่วเหมยอู่อยู่ฉินหรูเหลียงกล่าวว่า“เมื่อก่อนข้าไม่ดีเอง เพราะเรื่องของเซียงซั่นเลยเข้าใจผิดเจ้า ทำให้เจ้าได้รับความไม่เป็นธรรม”
1047
